ช่วงนี้เข้าสู่โหมดเบื่อโลกสุด ๆ ทั้ง ๆ ที่มีงานกองพะเนินเทินทึก แต่ไม่มีอารมณ์จะหยิบจับงานใด ๆ ทั้งสิ้น (หลักฐานก็คือการที่มานั่งอัพบล็อคทั้ง ๆ ที่วันพุธนี้มีเส้นตายต้องส่งงาน – -) ประเมินแล้วคาดว่าเป็นอารมณ์ดิ่งเหวที่เกิดขึ้นได้ปกติหลังสอบใหญ่ ซึ่งจริง ๆ แล้วก็สอบเสร็จมาตั้ง 2 อาทิตย์กว่าแหละครับ แต่สอบเสร็จปุ๊บก็มีงานโหดรอต่อเลย พอศุกร์ที่แล้วซึ่งเป็นวันพีคสุด ๆ จบลง อารมณ์เนือย ๆ ก็ลากยาวมากระทั่งวันจันทร์….
 
 
 
สะกิดใจนิดหน่อยเหมือนกันว่าทำไมหมู่นี้ไม่มีใครอัพบล็อคกันเลย(วะ) จะว่าช่วงสอบก็ไม่น่าใช่เพราะปกติช่วงสอบฅนมักอัพกันเยอะกว่าเดิมด้วยซ้ำ รู้สาเหตุก็ตอนเข้าบล็อคของพี่แจงเล่น ๆ แล้วก็พบว่าวืดไปหลายตอน ต้นเหตุก็คงเป็นโปรแกรม msn ที่ไม่มีสัญลักษณ์รูปดาว (*) ขึ้นเวลามีการอัพเดตเกิดขึ้นแล้ว (เลยลองไปดูของทุกฅน พบว่าตรูไม่ได้ไปอ่านมาร่วมด้วย ขออภัยจริงๆ  แล้วจะทยอยไปเมนท์แล้วกาน~*)
 

 
หลายสัปดาห์ก่อนไปดูคอนเสิร์ต  กับรุ่นน้องที่อิมแพ็คอารีนา เมืองทองธานี (ฅนที่ไปคงรู้ว่ามันคือคอนเสิร์ตอะไร) –แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมจะเล่าครับ
 
ประเด็นก็คือ ขากลับ แวะทานข้าวต้มด้วยกันกับน้อง ๆ คุยเรื่องสัพเพเหระไปได้สักพักน้องหนิง (KUS30) ก็ตั้งข้อสังเกตขึ้นมาว่า นักเรียนชายจากโรงเรียนชายล้วนมีความเป็นสุภาพบุรุษกว่าโรงเรียนสหศึกษา (กรุณาอย่าถามว่าคุยเรื่องอะไรกันแล้วมาเข้าเรื่องนี้ได้นะครับ เพราะผมก็จำไม่ได้)
 
แล้วก็ยกตัวอย่างว่า สมัยอยู่สาธิตเกษตร เพื่อน ๆ ผู้ชายไม่เคยเข้ามาเทคแคร์เลย ถือของหนัก ๆ ก็ไม่เคยเอ่ยปากช่วย เวลาเดินไปด้วยกันก็เดินลิ่วๆ  ไม่รอ ฯลฯ
 
 
ผมเองก็มีความเห็นไปในทางเดียวกันนะ สมัยอยู่ม.ปลาย เวลาทำกิจกรรมชมรมร่วมกับโรงเรียนอื่น สาว ๆ โรงเรียนเราก็มักจะพูดชมเสมอ ๆ ว่าเด็กผู้ชายโรงเรียนนู้นนี้เค้าดีจัง เลื่อนเก้าอี้ให้ด้วย เปิดประตูให้ด้วย เป็นสุภาพบุรุษมาก ๆ ผมเองได้ฟังก็ อืม แฮะ ชีวิตนี้ตรูไม่เคยทำอย่างนั้นเลยนี่หว่า
 
 
น้อง ๆ ผู้ชายที่นั่งอยู่ในที่นั้นด้วยก็เกิดอารมณ์ปกป้องสถาบันขึ้นมา ก็จะลุกมาโต้เถียงว่า ไอ้พวกนั้นมัน หม้อ นะคร้าบ ผมเองก็เถียงไปว่า ไม่หรอก บางฅนก็ทำเป็นนิสัยจริง ๆ แล้วเรื่องแบบนี้ ถึงไม่ใช่ผู้หญิงที่เราสนใจ เราก็ทำได้ เราก็ลองพยายามหาคำอธิบายว่า ทำไมนะ เด็กผู้ชายสาธิตเกษตรถึงไม่ค่อยเป็นสุภาพบุรุษ หรือเทคแคร์ผู้หญิงไม่ค่อยจะเป็นกัน
 
 
คำอธิบายหนึ่งก็คือ เราโตด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก (12ปีเต็มเชียวนะ) ก็เลยรู้สึกว่าเป็นเพื่อน ๆ กัน ไม่ได้รู้สึกว่านี่เป็นผู้หญิงนะ ก็เลยต้องมาดูแลเอาใจใส่ ส่วนตัวผมไม่ค่อยพอใจกับคำอธิบายนี้เท่าไหร่หรอกนะครับ เพราะเวลาผมเข้ามหาลัย เจอสาว ๆ ที่ไม่ได้โตมาด้วยกัน ก็ยังทำตัวเหมือนเดิม  ไม่เห็นจะเป็นสุภาพบุรุษขึ้นมาสักหน่อยนี่นา
 
 
คำอธิบายที่ผมนึกออกมีสองสามข้อครับ ข้อแรกเลยคือเราต้องยอมรับกันตรง ๆ ว่า อยู่โรงเรียน ไม่มีใครมาสอนจริง ๆ หรอกว่าต้องปฏิบัติตัวกับผู้หญิงยังไง โอเคว่าอาจารย์สอนให้พูดจาสุภาพกับผู้หญิง (ไม่มีใครใช้สรรพนามกู-มึงกับผู้หญิงแน่นอน แม้ว่าเราจะพูดกู-มึงกันเองก็ตาม) ไม่ใช้กำลังหรือความรุนแรง ไม่ลามกจกเปรต แต่ไม่มีใครสอนหรอกครับว่า เวลาผู้หญิงถือของมา แม้ว่าของจะไม่หนัก แต่ก็ให้ถามว่า ให้ช่วยถือไหม เวลาเดินกับสาว ๆ ต้องเปิดประตูให้ เวลาทานอาหารให้เลื่อนเก้าอื้ หรือหาน้ำมาให้ ฯลฯ
 
 
เมื่อเราไม่รู้ ก็ไม่แปลกหรอกครับที่เราจะไม่ทำ ไอ้ประโยคที่ผมกล่าวมา พอน้องได้ฟังยังตกตะลึงเลยว่า โห พี่ก้อน มันต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ… (อ๊ะแน่นอน เป็นหน้าที่สุภาพบุรุษพึงกระทำเลยล่ะ)
 
 
ผมว่าสาว ๆ โรงเรียนเราเองก็ไม่คุ้นชินกับการถูกปฏิบัติตัวแบบนี้นะครับ (ต้องเข้ามหาลัยไปแล้วถึงจะรู้) วันนั้นเอง ผมบอกน้อง ๆ ผู้หญิงที่ยืนรอแท็กซี่ว่าจะยืนเป็นเพื่อน น้อง ๆ เขายังทำหน้าตกอกตกใจเลยว่า ไม่ต้อง ๆ พี่ก้อน ไปเหอะ ๆ พวกหนูกลับเองได้ บ้านแค่นี้เอง แล้วก็โบกมือไล่  (ถ้าเทียบกับเพื่อน ๆ ที่มหาลัย เวลาเราพูดประโยคเดียวกันก็จะตอบว่า ขอบใจจ๊ะ แล้วก็ให้เรายืนรอเป็นเพื่อนกันทั้งนั้น)
 
 
เรื่องแบบนี้ ผมเองเข้ามหาลัยไปแล้ว ก็เพิ่งสังเกตเห็นจากเพื่อน ๆ ผู้ชายนี่แหละครับว่าเขาทำไงกัน
 
 
คำอธิบายข้อที่สอง ซับซ้อนขึ้นนิดหน่อย ผมคิดว่า กรอบความคิดในการปฏิบัติตัวเป็นสุภาพบุรุษ เกิดจากสมมติฐานที่ว่า เพศหญิงเป็นเพศที่อ่อนแอ ดูแลตัวเองไม่ได้ ต้องการฅนปกป้อง พวกผู้ชายจึงต้องดูแล เอาใจใส่ ปรนนิบัติตามสมควรให้
 
 
ในทางตรงกันข้าม สมัยอยู่โรงเรียน เราไม่เคยมีกรอบนี้อยู่ในหัวเลยครับ เวลาอยู่สาธิตเกษตร อาจารย์จะคอยฝังหัวพวกเราว่า ผู้หญิงกับผู้ชายเท่าเทียมกัน สิ่งที่ผู้ชายทำได้ ผู้หญิงก็ทำได้ แล้วเราไม่เคยใช้สถานะทางเพศมาเป็นตัวบดบังความเป็นผู้นำของผู้หญิงเลย ใครที่เคยผ่านกีฬาสีหรือสาธิตสามัคคี หรือการแสดงงานประจำปีมาแล้วก็คงนึกภาพออกนะครับ หัวหน้างานเป็นผู้ชายก็จริง แต่ฅนทำงานที่เป็นเรี่ยวแรงขับเคลื่อนจริง ๆ มันก็ผู้หญิงทั้งนั้นแหละ(วะ) ผู้ชายก็เป็นแค่เบ๊กับหุ่นเชิดทั้งนั้นแล (ยอมรับมาตรง ๆ เถอะว่า ที่โรงเรียนเรา ผู้หญิงเป็นช้างเท้าหน้า "- -)
 
 
ในเมื่อเรามองผู้หญิงเป็นเพศที่เท่าเทียมกัน ทำอะไรได้เหมือน ๆ กันกับเรา ก็เลยไม่แปลกที่เราจะปฏิบัติกับสุภาพสตรีด้วยความรู้สึกเท่าเทียม ไม่ได้รู้สึกว่าต้องเอาอกเอาใจเป็นพิเศษ
 
บางฅนอาจจะเถียงได้ว่า เรามองว่าเพศชายกับเพศหญิงเท่าเทียมกัน แต่เราก็ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษได้นี่นา อันนี้ผมก็ไม่เถียงครับ แต่อยากจะบอกว่า เวลาเรามีกรอบความคิดใดสวมอยู่ การปฏิบัติตัวก็จะเป็นไปตามกรอบนั้น ๆ ครับ มันยากเหมือนกันนะที่จะทำอะไรที่แย้งกับกรอบความคิดของตัวเอง
 
 
ยกตัวอย่างง่าย ๆ ก็ได้ว่า ถ้าคุณ ๆ ผู้หญิงที่คิดว่าตัวเองก็ทำอะไรได้ดีไม่แพ้ผู้ชาย (บางเรื่องทำได้ดีกว่าด้วยซ้ำ) แล้วมีฅนมาบอกว่า เป็นผู้หญิงก็ต้องทำตัวให้สมกับเป็นกุลสตรีนะ ต้องเรียบร้อย พูดจาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน จะแสดงความคิดเห็นอะไรก็ต้องให้ฝ่ายชายพูดก่อน มีอะไรไม่เห็นด้วยก็ให้เงียบไว้ อย่าไปโต้เถียง เพราะผู้ชายเป็นเพศที่แข็งแรงกว่า ต้องให้เป็นผู้นำเรา… ผมว่าสาว ๆ แถวนี้ได้ฟังก็คงแหวะกันเป็นแถว ๆ
 
 
 
คำอธิบายข้อที่สาม ผมก็ไม่ถึงกับคิดว่า เราไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลยนะครับ ผมว่าเราก็รู้ตัวเหมือนกันว่าต้องปฏิบัติตัวเช่นไร เพียงแต่ว่าเราอาจจะไม่ค่อยแสดงออก สาว ๆ ก็เลยไม่ค่อยรู้
 
เช่น น้องเคยบอกว่าเวลาเห็นผู้หญิงถือของมา แล้วเราประเมินแล้วว่าของไม่หนักมาก (พวกกระเป๋าถืออะไรเช่นนี้) ก็ไม่รู้ว่าจะไปเสนอตัวถือให้ทำไม เพราะดูแล้วก็คิดว่าถือได้ ถามไปก็ปฏิเสธเปล่า ๆ ดีไม่ดี จะคิดว่าเราจีบซะงั้น ตอนนั้นหนิงก็บอกว่า ไม่หรอก หนักไม่หนัก ถามไถ่ไว้ก่อนนี่แหละดีแล้ว สาว ๆ ถึงจะบอกว่าถือเองได้แต่อย่างน้อยก็รู้สึกดีกันทุกฅน ไม่มีใครคิดว่าเราไปจีบเขาหรอก
 
 
หรืออีกอย่างก็คือ วันนั้นขากลับเราติดรถกระบะมาลงตรงหน้าปากซอย มีกลุ่มผู้หญิงปีนขึ้นมาหลังรถ สาว ๆ ก็บ่นว่า ไม่มีผู้ชายฅนไหนลุกให้นั่งเลย ให้ยืนเบียดกันตรงกลาง ผู้ชายก็เถียงว่า ถ้าให้นั่งตรงขอบกระบะ มันอันตรายกว่าเพราะอาจตกลงไปได้ ให้อยู่ตรงกลางปลอดภัยกว่า (แม้จะยืนก็ตาม) ซึ่งผมก็เห็นด้วยนะ
 
อีกตัวอย่างชัด ๆ ก็อย่างเช่นตอนขึ้นรถเมล์ครับ ผู้ชายเราจะชินกับการที่รอให้ผู้หญิงหรือฅนแก่นั่งลงไปก่อน พอมีที่ว่างเราถึงค่อยนั่ง แต่สาว ๆ (บางที) ไม่ได้สังเกตหรอกครับ แถมโดนหาว่าชักช้าเลยโดนแย่งที่นั่งก็เคย ผมคิดว่าเวลาขึ้นรถเมล์ ยืนเฉย ๆ ให้ผู้หญิงนั่งเองมันไม่ค่อยเท่เท่าไหร่ แต่ถ้ามีที่ว่างปุ๊บแล้วผายมือไปบอกว่า ‘เชิญนั่งครับ’ มันคงดูดีขึ้นเป็นกอง (ทั้ง ๆ ที่ผลลัพธ์ก็เหมือนกันนั่นแหละ คือผู้หญิงได้นั่ง ผู้ชายได้ยืน)
 
 
โดยสรุปแล้ว ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม ผมยอมรับนะว่า สาว ๆ โรงเรียนเราเวลาเข้ามหาลัยหรือไปทำงานข้างนอกแล้วได้รับการเอาใจใส่ดูแลจากหนุ่ม ๆ ก็คงจะรู้สึกดี แล้วก็อาจจะคิดว่าเด็กโรงเรียนเราทำไมไม่ทำอย่างนี้บ้าง (วะ) ซึ่งจริง ๆ แล้วผู้ชายโรงเรียนเราอาจจะมีฅนที่รู้สึกวิธีดูแลเอาใจใส่ผู้หญิงก็ได้นะ แต่ผมก็เชื่อว่า อย่างน้อย ๆ ผู้ชายโรงเรียนเราก็ให้เกียรติผู้หญิงในแบบของเราแหละครับ เราค่อนข้างจะแฟร์มากเลย อยู่ต่อหน้าปฏิบัติตัวอย่างไร ลับหลังเหมือนกัน ไม่เห็นผู้หญิงเป็นวัตถุทางเพศ เวลาพูดถึงผู้หญิงฅนไหน แม้จะอยู่ในกลุ่มผู้ชายด้วยกันก็ไม่เคยเอาผู้หญิงมาละเลงจนสนุกปาก
 
แต่ก็อย่างว่านะครับ ถ้าเรารู้จักปรนนิบัติ เทคแคร์ ดูแลเอาใจใส่ผู้หญิงได้ ก็จะเพิ่มเสน่ห์ให้กับตัวเรามากมาย ตอนนี้ผมก็ว่าจะลองพยายามทำตัวเป็นสุภาพบุรุษอยู่
 
 
ที่บ้านไม่มีใครเป็นผู้หญิงครับ มีแต่คุณแม่ ก็ลองซ้อมมือด้วยการไปเปิดประตูรถตรงที่นั่งฅนขับให้คุณแม่ขึ้นไปนั่ง ผลที่ได้ก็คือ… แม่มองมาด้วยสายตาประหลาดใจ แล้วก็ถามว่า… " วันนี้ก้อนอยากขับรถเองเหรอ? " …….. " – –
 
 
 
เส้นทางสุภาพบุรุษ… ยังอยู่อีกยาวไกลจริง ๆ
 
 
Comments
  1. c e r e a l says:

    อย่าใช้คำว่าลองพยายามเลยค่ะ..มันดูฝืนๆยังไงไม่รู้..เหอๆ
     
    แต่พี่ก้อนก็เป็นสุภาพบุรุษน้า..
     
    ยังจำได้อยู่เลย..วันที่ไปดูเพื่อนสนิท
     
    มีสุภาพบุรุษคนนึงมาลูบหัวเราที่กำลังร้องไห้งอแง
     
    แฮปปี้เบิร์ธเดย์ล่วงหน้าค่ะ
     
     
     

  2. Chayanin says:

    พี่ก้อนอธิบายได้ครอบคลุมดีนะ
    จริงๆป่านก็ทำ (หรือพยายามจะทำ) บางอย่างนะ อย่างเช่นเปิดประตู หรือว่าถือของนี่เป็นบางกรณี แต่ไม่เคยทำขนาดว่า เลื่อนเก้าอี้ หรืออะไรแบบนั้น นึกดูว่าถ้าเป็นเพื่อนที่สาธิตเกษตร แม้แต่ผู้หญิงก็คงมองแปลกๆอยู่เหมือนกัน (หรือเปล่า?)
    ว่าแต่ไม่เคยพูดกู-มึงกับผู้หญิงจริงเหรอ? ป่านไม่เคยพูดนะ แต่คิดว่าเคยได้ยิน แต่ในกรณีนั้นก็คือ ผู้หญิงก็ใช้สรรพนามเดียวกัน
     
    ถ้าให้ว่ากันจริงๆแล้ว ผู้ชายที่โรงเรียนก็ให้เกียรติผู้หญิงไม่น้อยนะ เพียงแต่อาจจะแตกต่างไปจากอิมเมจของสุภาพบุรุษทั่วไป ด้วยความที่สนิทสนมกันสูง อย่างที่พี่ก้อนบอกก็คือ เราค่อนข้างจะแฟร์ๆ ไม่เอาเปรียบ ไม่ได้มีแบบ sexual harassment แต่ไม่ได้มากด้วยระเบียบพิธีการอะไรแบบนั้น
     
    มองในแง่ดี โรงเรียนเราไม่มี sex discrimination…
     
    เหมือนแก้ตัวไปหรือเปล่า?

  3. Ramita says:

    อ่านแล้วชอบใจมาก เคยคุยกับเพื่อนที่มหาลัยเรื่องนี้อยู่บ้าง แล้วความเห็นก็ขัดกันจริงๆตอนแรกๆส้มจะระแวงเพื่อนผู้ชายที่เข้ามาช่วยเหลือด้วยซ้ำ ว่าต้องการอะไรหรือเปล่า ไม่ก็ขำๆเคืองๆกะเพื่อนที่ยืนรอส่งที่ป้ายรถเมล์ (ฮา อันนี้ตรง) ว่าดูถูกกันรึไง(ya) ดูแลตัวเองได้หน่าอ่านไปหัวเราะไป รู้สึกว่าเส้นทางสุภาพบุรุษนี่มันลำบากจังนะก้อนแต่เท่าที่จำได้จากโรงเรียน นายก็นับเป็น gentleman ได้คนนึง (by KUS-standard. lol)

  4. Jang says:

    อืม..เป็นเรื่องที่คิดมากๆตั้งแต่มีลูกชาย
    อย่างที่เล่าให้ก้อนฟังในบลอคเก่าๆเรื่องการวางตัว กับเพื่อนผู้หญิง(โอบกอดฉันท์เพื่อน)
    พอดีพี่เติบโตจากทั้งสห และหญิงล้วน เลยเห็นข้อแตกต่างนี้เช่นกัน เพื่อนที่มาจากโรงเรียนชายล้วน จะเทคแคร์เราดีกว่าเพื่อนชายจากโรงเรียนเดียวกันจริงๆ แต่นั่นแหล่ะ ก็มีเสียงจากเพื่อนชายบอกว่า ก็มันไม่มีผู้หญิงให้เทคแคร์นี่ หรือนานๆจะได้เจอหญิงมาให้ชื่นหัวใจสักที..ฮา
     แต่เราก็รู้สึกดีนะ..เผอิญว่า พี่จะค่อนข้างไม่ต้องการเป็นเพศที่อ่อนแอ เลยหนักไปทาง"เฮ้ย  ทำได้ ไม่ต้องๆ"  อย่างที่เด็กสาวสาธิตเป็น..555
      ฝากสำหรับเด็กๆไว้นิดนึง
    ความเท่าเทียมมันมีจริง แต่ความแตกต่างมันก็มีอยู่ในความเป็นเพศชาย และเพศหญิง
    ธรรมชาติสร้างไว้เช่นนั้น  เป็นหญิง  อ่อนหวานได้แต่ไม่ใช่อ่อนแอ หรือทำตัวเอาะแอ๊ะ ปัญญาอ่อน พอเห็นผู้ชาย แล้วย้วย..ประมาณนั้น 
    จากเคยวิ่งข้ามถนนปื๊ดเดียว พอเจอผู้ชาย เล่นบท อุ๊ย…หนูข้ามไม่ได้ พี่ต้องจูง…อันนี้พี่เป็นผู้ชายคงรำคาญแย่  ความอ่อนหวานไม่ใช่"ดัดจริต" ความอ่อนหวานมาจากหัวใจ อันนี้คงคิดได้เองว่าอันไหนเรียกว่าอ่อนหวาน อันไหนเรียกมายาสาไถ..^_^(อ่า..มันขึ้นอยู่กับประสพการณ์อ่ะน้อง)
     
      และผู้ชายเช่นกัน..ความเป็นสุภาพบุรุษไม่จำเป็นต้องแข็งกร้าว ไม่จำเป็นต้องพะเน้าพะนอจนเลี่ยน
    มนุษย์เรากำหนดสิ่งต่างๆเหล่านี้เพื่อยกระดับความเป็นหญิง ชาย และกำหนดเพื่อเป็นมาตรฐานของความดีงามที่เราควรมีในแต่ละเพศ  แต่สังคมปัจจุบันมันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว เราเรียกหาความเสมอภาค เรียกหาความเท่าเทียม และการพิสูจน์ตัวเองว่า เรามีคุณค่าในตัวเอง
    …ที่สามารถอยู่บนโลกนี้ได้โดยไม่เป็นภาระของกันและกัน
     
    สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีในสายตาพี่ พี่กลับมองว่า เป็นน้ำใจที่เราควรมีให้กันและกันมากกว่า
    ถือของให้เวลาเพื่อนหอบของมาหนักๆ
    เสนอความช่วยเหลือ
    เสียสละบางเรื่องที่เป็นความสุขสบายขณะที่มองเห็นว่าเพื่อนลำบาก
    อยู่เป็นเพื่อนและดูแลให้เพื่อนปลอดภัย
    ฯลฯ
    เวลาเห็น พี่จะไม่มองเด็กๆที่ทำอย่างนี้ว่า เป็นสุภาพบุรุษ หรือสุภาพสตรี
    พี่เห็น…คนๆนี้มีน้ำใจดี จังเลย
    ……………
    พี่มีเพื่อนผู้ชายเยอะมาก อย่างที่เคยบอกก้อนไว้ในคอมเมนท์เก่าๆ  เรายังมีข้อจำกัดบางประการทางสังคม ทางธรรมชาติ
     แค่เราคิดว่าทำยังไงให้ผู้หญิงของเราปลอดภัยจากการวิพากษ์ของสังคม ปลอดภัยจากภัยอันตรายจากรอบข้าง ปลอดภัยจากข้อแตกต่างทางสรีระ
    เท่านี้แหล่ะ ก้อนและน้องๆผู้ชายก็จะรู้ว่า ความจริงแล้วหนทางของสุภาพบุรุษมันไม่ยุ่งยากอย่างที่คิดเลยนะ
     
    แต่ต้องปลูกฝังนะ รายละเอียดเล็กๆน้อยๆแบบนี้ อย่างน้อยสิ่งต่างๆเหล่านี้มันก็เป็นสิ่งดีไม่ใช่เหรอ
    ใครได้รับ ก็ชื่นหัวใจ…
     
     

  5. Jang says:

    ปล..ดาวขึ้นแล้ว..555
    ตามดาวมา

  6. sibu says:

    ผ่านมาคะ…
    อ่านของพี่แล้วก็นึกถึงโรงเรียนเราจริงๆ
    แต่ก็ไม่เคยมองว่าเพื่อนผู้ชายของเราไม่เป็นสุภาพบุรุษ
    คงจะจริงอย่างที่พี่ว่า หลากหลายเหตุผล
    แต่ยังไงทุกคนก็เป็นเพื่อนที่ดีมากๆ

  7. aOOM says:

    ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับ  สามัญสำนึก และ ความใส่ใจ  เอาอะไรมาวัดไม่ได้หรอก
    บางคนก็แค่นึกไม่ถึง หรือไม่กล้า  เคยมีเพื่อนที่มันไม่เคยช่วยใครถือของเลย
    ไม่ว่าจะหนักขนาดไหน ก็เพราะมันเคยปอดแตก  เลยยกของหนักไม่ได้
     
    ถ้าทำเป็นปกติวิสัย ไม่เกี่ยงว่าเป็นการให้ความช่วยเหลือใคร
    คนนั้นแหละลูกผู้ชายตัวจริง  ไม่จำเป็นต้องพึ่งกระทิงแดงด้วย
    แต่ถ้าเลือกปฏิบัติ  ก็จงอย่าเรียกตัวเองว่าสุภาพบุรุษ  เสียสถาบันชายไทย
     
    ปล. ผู้หญิงผู้ชายเท่าเทียมกัน  ต่างกันแค่สภาพร่างกายและคำนำหน้าชื่อ

  8. Jang says:

    สุขสันต์วันเกิดนะครับก้อน
    ขอให้เป็นวันดีๆ เดือนที่ดี ปีที่ดี ชีวิตที่ดี ตลอดไป

  9. Sunida says:

    เรื่องสุภาพบุรุษนี่พูดยากนะ ขอบเขตแต่ละคนกับคำคำนี้ก็ไม่เท่ากัน
    แต่สำหรับตาล ตาลว่าการจะบอกว่าใครเป็นสุภาพบุรุษหรือเปล่าไม่ได้
    ขึ้นกับการเทคแคร์อะไรเล็กๆน้อยเช่นถือของให้ เลื่อนเก้าอี้ให้อะไรงี้
    แต่เป็นเรื่องการให้เกียรติกันมากกว่า เช่นไม่เหยียดเพศนี่ก็ถือว่าเป็นสุภาพบุรุษแล้วนะ
     
    ป.ล. เด็กสาธิตเกษตรก็พอเป็นสุภาพบุรุษตามอัตภาพนะพี่ก้อน
     

  10. Mailodious³² says:

    มายด์ไม่ค่อยเห็นเพื่อนผู้หญิงที่โรงเรียนเป็นผู้หญิงน่ะสิ
    อย่างที่พี่ก้อนว่า คงเพราะเราโตมาด้วยกัน 12 ปี
    มันเลยไม่มีอะไรมาแบ่งแยก ทุกคนเท่ากันหมด
    จะช่วยเมื่อเห็นว่าเค้าทำไม่ได้จริงๆเท่านั้นแหละ
     
    อย่างเพื่อนในกลุ่มมายด์ก็ผู้หญิงเยอะ
    แต่พิจารณาเอาเข้าจริงๆจะมีไม่กี่คนที่สมควรจะช่วย – -"
    (ยกตัวอย่างพอลล่าคงเข้าใจนะ -3-)
     
    ผู้ชายของ KUS เป็นสุภาพบุรุษทุกคนนะ
    เพียงแต่จะไม่ค่อยแสดงออกเท่านั้นเอง
    อย่างตอนที่ไปงานเลี้ยงสวนสนุกสามสอง ตอนไปถวายพระพร
    ผู้ชายทุกคนมายืนบังผู้หญิง เพราะแถวข้างๆมันมีนักศึกษานั่งอยู่
    แล้วมันพยายามมองใต้กระโปรงผู้หญิง
    ป็อบเลยบอกให้ผู้ชายไปยืนขวางไว้แทน
    ก้อจะสื่อว่า ลึกๆแล้วผู้ชายทุกคนห่วงเพื่อนผู้หญิงทั้งนั้นแหละ

  11. ก้อน Masatha says:

    cereal22 >>> ขอบใจจ้า ใช้คำว่า ลองเรียนรู้ดูละกัน ยังไงก็ถือว่าเป็นสิ่งที่อยากจะเป็นนะ เป็นฅนแรกที่แฮปปี้เบิร์ธเดย์วันนี้เลยนะเนี่ย
     
     cW_Nєяοмιcs >>> เรื่องกู-มึง ลองมานั่งนึกแล้ว… ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ เอาเป็นว่าถ้ามีก็น้อยจนผมนึกไม่ออกแล้วกัน เวลาพูดเรื่องแบบนี้ทีไร ยิ่งพยายามอธิบายก็ยิ่งเหมือนแก้ตัวเรยยยย (จะให้ยอมรับง่าย ๆ ว่าเราไม่ใช่สุภาพบุรุษมันก็ยากอยู่นะ) 
     
    ส้ม >>> อยู่โรงเรียน นึกไม่ค่อยออกแล้วว่าทำตัวดีหรือไม่ดียังไงอ่ะ เรื่องปฏิบัติตัวกับเพศตรงข้าม เพิ่งมาสังเกตจริง ๆ จัง ๆ ตอนอยู่มหาลัยมากกว่าเนอะ สมัยเรียน ถ้าพูดถึงเรื่องช่วยถือของ ช่วยเปิดประตู จะนึกถึงว่าต้องทำให้อาจารย์อาวุโส ๆ มากกว่า
     
    ¤°•TwïѬ߱┢┦ømë•°¤ >>> อยากรู้เหมือนกันฮะว่าพี่แจงจะสอนเจ้าสองตัวนั้นยังไง แล้วยิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่ว่าสองตัวนั้นจะทำอย่างไร เวลาเจอว่า เราอาจจะปฏิบัติไม่เหมือนผู้ชายฅนอื่น ๆ เห็นด้วยนะครับ ที่เราควรจะระมัดระวังคำวิพากษ์ของสังคม ยิ่งโตขึ้นยิ่งรู้ว่า แค่ความบริสุทธิ์ใจอย่างเดียวอาจจะไม่พอเพียง
    ขอบคุณสำหรับคำอวยพรมาก  ๆ เลยนะครับ
     
    sibu >>> รู้สึกดีมาก ๆ ที่มีน้องที่แวะเข้ามาอ่านมาเมนท์ด้วย เพื่อน ๆ สาธิตเกษตรน่ารักทุกฅนจริง ๆ นะ (แม้ว่าเราจะไม่ค่อยรู้สึกว่าเพื่อน ๆ เราเป็นผู้หญิงเท่าไหร่ก็ตาม)
     
    aOOM^_jU >>> แหม ถ้าพูดว่าปฏิบัติกับทุกฅนนี่ก็พูดยากนะ ถ้าเวลาขึ้นรถเมล์แล้ว เมื่อยขาสุด  ๆ แล้วมีตัวผู้ท่าทางล่ำบึ้กเหมือนกันมายืนอยู่ข้างหน้า ก็คงไม่มีอารมณ์ลุกให้เหมือนกัน
    ฅนที่เลือกปฏิบัติ อาจจะมีเหตุผลของเขาที่เราไม่รู้ก็ได้เหมือนกันนะจ๊ะ
     
     ตาล >>> สุภาพบุรุษตามอัตภาพ….. อืม ทำใจให้เชื่อว่าเป็นคำชมลำบากเหมือนกันนะตาลนะ

  12. praew says:

    "..นักเรียนชายจากโรงเรียนชายล้วนมีความเป็นสุภาพบุรุษกว่าโรงเรียนสหศึกษา.."
         อันนี้แพรวว่ามันก็จริงนะคะ แต่จะออกไปในแง่ที่ว่า เพราะอีกฝ่ายรู้สึกวางตัวไม่ถูก ไม่คุ้นเคย ไม่ชินกับการที่มี
    เพื่อนต่างเพศคนใหม่ๆเข้ามาในวงจรชีวิตของเค้าเป็นเหตุผลหลัก และจากการพูดถึงเพศหญิงในสังคมไทย (
    เอาง่ายๆเลยก็ต้องวิชาสุขศึกษา) จะออกไปในแนว "ต้องให้เกียรติอีกฝ่าย" มากกว่า ..จนถึงตอนนี้แพรวก็ยังไม่
    เคยเห็นที่ไหนสอนว่า "เท่าเทียมกัน" เลยค่ะ
         พูดรวมๆก็เหมือนกับว่า ทุกโรงเรียนสอนมา "..กับผู้หญิง ต้องสุภาพ ต้องเอาใจใส่ดูแล" (เพราะบอบบาง
    และsensitiveได้ง่าย .กว่า) แต่ในโรงเรียนสหะ มันมีภาคปฏิบัติให้ทำจริง (แต่ไม่ค่อยใส่ใจกัน ..ก็แหม อย่างที่พี่
    ก้อนว่าแหละค่ะ "โตมาด้วยกันจนมองไม่เห็นความแตกต่าง เพื่อนก็คือเพื่อน ไม่ใช่ผู้หญิงกับผู้ชายซะหน่อย")
    ส่วนในโรงเรียนชายล้วนที่ไม่มีภาคปฏิบัติ มีแต่ทฤษฎีให้เรียน พอเจอจริงๆ ก็เลิ่กลั่กๆ รู้สึก "ต้องใส่ใจเป็นพิเศษ"
    ทำยังไงก็ได้ให้ต่างจากที่ทำกับเพื่อนผู้ชาย แล้วพอผู้หญิงที่เคยชินกับการปฏิบัติแบบธรรมดามาเจอเข้าก็รู้สึก
    ชัดเลยถึงความแตกต่างจากค่านิยมของสังคมแบบก่อนๆ (จากเพื่อน-เพื่อน เป็นชาย-หญิง) ..จะว่าไปก็เป็นที่รูป
    ร่างด้วยมั้งคะที่ทำให้รู้สึกแตกต่างอย่างชัดเจน (พอเข้ามหาลัยแล้วทางด้านสรีระจะต่างกันประมาณท้องฟ้า
    กับก้นเหว.. 55)
     
         ไม่แน่นะคะ ถ้าลองสลับสถานการณ์กัน ..เอาผู้หญิงที่มักจะได้รับการปฏิบัติอย่างดีจนเป็นปกติไปหย่อนไว้ใน
    โรงเรียนสหะแบบทั่วๆไป เจ้าตัวอาจจะแอบบ่นก็ได้ว่า "ช่างป่าเถื่อนอะไรอย่างนี้ TOT"
     
    ปล1.อันที่จริงที่สาธิตเกษตรฯ แพรวก็เคยมีคนมาช่วยถือของหนักๆเหมือนกันนะคะ ..ครั้งแรกยังจำได้ว่าให้
    ความรู้สึกที่ดีมาก (ถึงแม้จะเพราะหน้าที่ก็ตาม มันดูมีน้ำใจดี) แต่เลื่อนเก้าอี้นี่ก็เป็นทางการเหลือเกิน -*- ใน
    โรงเรียนคงไม่มีความจำเป็นขนาดนั้นมั้งคะ
    ปล3.จริงๆแล้วที่commentมา พี่ก้อนก็เขียนครอบคลุมไปเกือบหมดแล้ว แต่ก็ยังพิมพ์ ..ฮะฮะ แหม ไม่ได้เขียนcommentยาวๆมาซะนาน
     
    ปล3.แล้วงานที่ต้องส่งล่ะคะ ตอนนี้เรีบร้อยรึยัง?

  13. Rata says:

    ใช่ๆ เดี๋ยวนี้เอมมันไม่ขึ้นรูปดาวเวลาอัพแล้วอะ เราไม่เห็ฯของพี่ก้อนขึ้นตั้งนานสงสัยเลยลองเข้ามาดู  มีอัพแล้วจริงๆด้วย เรื่องผู้ชายโรงเรียนชายล้วนสุภาพบุรุษกว่าเราค่อยข้างเห็นด้วยนะ เพราะเพื่อนผู้ชายที่มาด้วยกัน เตรียมสองคน สวนกุหลายหนึ่งคน เด็กสวนคนนี้เป็นเพื่อนที่ดีโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นสุภาพบุรุษมากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ประทับใจมากเลยอะ ส่วนเข้ามหาลัยยังไม่ได้เข้าแฮะ แต่หนุ่มฝรั่งเศสเป็นสุภาพบุรุษมากเลยนะคะ 55555

  14. ก้อน Masatha says:

    Mailodious >>> อา ยกตัวอย่างได้เห็นภาพมาก ๆ (รู้สึกผิดนิดหน่อย แต่พวกเราคงเห็นแพรวสวยเป็นสุภาพสตรีเข้าสักวันละน่า) ผู้ชายโรงเรียนเราห่วงผู้หญิงจริง ๆ นะ แต่อาจจะไม่ค่อยแสดงออกให้รู้เท่านั้นเอง
     
    pяãέω³² >>> ตอนนี้อยู่ในโรงเรียนอาจจะไม่เคยเจอ แต่พอเข้ามหาลัยอาจจะมีโอกาสได้รับการดูแลจากสุภาพบุรุษจริง ๆ ก็ได้จ้ะ ถึงตอนนั้นอาจจะรู้ได้เองว่า เออ มันทำให้เรารู้สึกดีจริง ๆ
     
    ปล. งานที่ส่งเรียบร้อยดีจ้า
     
    Pum+PiM+  >>> เด็กสวนนี่พี่เคยเจอสองแบบนะ แบบที่ดูแลผู้หญิงเก่งโคตร กับแบบที่ขี้อายไปเลย ที่ขี้อายนี่ก็หนักจริง ๆ นะ เวลาคุยกับผู้หญิงต้องก้มหน้ามองพื้นอ่ะ … ส่วนหนุ่มฝรั่งเศสนี่ไม่เคยเห็นเหมือนกันจ้า หนุ่มต่างชาตินี่ไม่รู้ว่าเป็นไงเหมือนกัน อาจจะเป็นสุภาพบุรุษมากกว่าฅนไทยก็ได้นะ
     
    ผมว่าเอนทรี่นี้ค่อนข้างประสบความสำเร็จจะครับ พอใจมากทีเดียวที่มีฅนแสดงความเห็นเยอะขนาดนี้ จริง ๆ แล้วมีอีกจุดมุ่งหมายหนึ่งในใจ คืออยากให้สาว ๆ ที่เข้ามาอ่านย้อนกลับไปดูตัวเอง… เพราะว่าพวกผู้ชายจะโดนเรื่องความเป็นสุภาพบุรุษเยอะ แต่ผมก็อยากให้ผู้หญิงลองตั้งคำถามเหมือนกันว่า คำว่า สุภาพสตรี ล่ะ? มันกินความหมายกว้างแค่ไหนบ้าง แล้วในสังคมไทยปัจจุบัน คุณ ๆ ผู้หญิงทั้งหลายปฏิบัติตนเป็นสุภาพสตรีกันมากน้อยแค่ไหน… (แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครนึกถึงประเด็นนี้แฮะ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s