มีเรื่องอยากจะพูดถึงในหัวเยอะเหมือนกับครับ แต่ตอนที่พิมพ์นี่สมาธิฟุ้งซ่านแตกกระเจิง
สัปดาห์ที่ผ่านมามีเหตุการณ์ทำให้ชีวิตงง ๆ ตั้งตัวไม่ติดพอสมควร อยู่ดี ๆ งานที่ท่วมหัวก็สลายไปเฉย ๆ จนมึนนิดหน่อยว่าควรจะเริ่มต้นชีวิตอย่างไรดี
 
เอาเป็นว่า เอนทรีนี้ขอบันทึกหน่อยละกันว่ามีบล็อคเป็นของตัวเองได้หนึ่งปีเต็มแล้ว
 
อันที่จริง เอนทรีแรกที่เขียน เกิดขึ้นหลังจากผ่านวันเกิดไปแล้ว ตอนนี้นี่ก็ผ่านมาแล้วหลายวัน แต่ก็อยากจะทบทวนสักหน่อยว่าวันเกิดปีนี้มีอะไรพิเศษบ้าง
 
อย่างที่ผมบอกไปในเอนทรี่อันแรกสุดว่าวันเกิดสำหรับผม จริง ๆ แล้วไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็นวันพิเศษเท่าไหร่ มักจะเป็นวันที่ใช้ชีวิตธรรมดา ๆ ประกอบกับว่า ผมไม่ค่อยได้บอกใคร (ถ้าไม่ได้มีฅนมาถาม) ว่าเกิดวันที่เท่าไหร่ ก็เลยไม่ค่อยคาดหวังนักว่าจะมีฅนจำได้ (นอกเหนือจากฅนในครอบครัว)
 
สุขสันต์วันเกิด
การที่คาดหวังกับอะไรบางสิ่งน้อย ๆ เป็นเรื่องดีอย่างหนึ่งตรงที่ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็นับเป็นกำไรทั้งนั้น… เรื่องของวันเกิดก็เช่นกัน ผมคาดหวังแค่ฅนในครอบครับที่จดจำได้เท่านั้นเอง ฅนอื่น ๆ ถ้ามีใครมาสุขสันต์วันเกิดให้ก็นับว่าเป็นความพิเศษไป
ปีนี้ก็เหมือนทุกปี คือมีฅนที่จำวันเกิดของเราได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มีฅนที่ปีที่แล้วจำวันเกิดได้ แต่ปีนี้ลืม(หรืออย่างน้อยก็ไม่ได้มาแฮปปี้เบิร์ธเดย์) แล้วก็จะมีฅนใหม่ ๆ ที่มาอวยพรวันเกิดเราเป็นปีแรก
 
ปีนี้มีฅนมาอวยพรวันเกิดในบล็อคด้วยครับ เช่นน้องแอ้ที่อวยพรล่วงหน้าตั้งเกือบสัปดาห์ แล้วก็มีพี่แจงและฅนอื่น ๆ (ดูได้ในเอนทรีเก่า ๆ)
ส่ง sms ก็มีมาเรื่อย ๆ ปีนี้ดูจะลดลงจากปีที่แล้ว ซึ่งก็ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ เพราะปีที่ผ่านมาไม่ได้ออกงานสังคมเยอะนัก (แต่ใครที่ sms มาผมก็ตอบกลับทุกฅนนะฮะ)
ที่ตลกดีก็คือฅนที่โทร.มาหา เริ่มตั้งแต่คุณแม่ที่โทร.มาอวยพรตั้งแต่ห้าทุ่มครึ่งของวันที่ 27 (นัยว่ากะจะโทร.มาเป็นฅนแรก) ตามมาด้วยปอย (ที่ถึงแม้จะไม่ได้ไปกินข้าวกับเพื่อน ๆ ด้วยกันแต่ก็ดีใจที่จำวันเกิดได้นะ) แต่ที่ตลกมากก็คือเพื่อนสนิทสองฅนที่ไม่ได้โทร.มาวันเกิด (ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไร) แต่โทร.มาหลังวันเกิดหนึ่งวัน พร้อมทั้งขอโทษขอโพยใหญ่ที่หลงลืมวันเกิดไป แล้วก็เคน ที่ร้อยวันพันปีไม่เคยจำวันเกิดผมได้ (คือรู้ว่าเกิดวันไหน มักจะนึกออกหลังวันเกิดไปแล้วทุกที) ปีนี้โทร.มาด้วยแฮะ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คุยกันตั้งนาน
ก็เลยกลายเป็นว่า ปีนี้ ฅนสำคัญ ๆ ของผมจำวันเกิดได้ทุกปีก็มาอวยพรให้ครบทุกฅน
 
ของขวัญวันเกิด
ที่เป็นของกินก็ได้รับ พายบลูเบอร์รี่โฮมเมด เค้ก S&P ซึ่งก็ลงกระเพาะผมไปเรียบร้อย นอกจากนั้นก็ยังมีพิซซ่า กับไอติมที่คุณป้าซื้อมาเลี้ยงทุกปี (เพิ่งกินได้หน่อยเดียว แต่คาดว่ากลับไปบ้านคราวหน้าคงไม่เหลือแล้ว) มีเสื้อที่คุณน้า&พี่สาว (ญาติ) ซื้อให้ (เห็นบอกว่าผมใส่แต่เสื้อตัวหลวมโคร่ง เลยอยากเห็นตอนผมใส่เสื้อเข้ารูปแบบสมัยนิยมบ้าง… บอกได้เลยว่าโคตรเซ็กซี่เลยล่ะท่าน) แล้วก็มีขวดโหลใส่ของประดับน่ารัก ๆ กรอบรูป CD เพลง มีเป้ใหม่ที่คุณป้าซื้อให้ (แต่ยังไม่ได้เปลี่ยนอันเก่าออกสักที) แล้วก็มีตั๋วละครเวทีสองใบจากคุณพ่อคุณแม่… นับได้ว่าปีนี้ได้ของขวัญเยอะเป็นพิเศษเลยล่ะครับ
 
เหตุการณ์
วันเกิดเป็นวันสุดพิเศษ เริ่มต้นด้วยไปทานอาหารกลางวันกับพี่ ๆ ที่ lab (จริง ๆ แล้ววันนั้นพี่ ๆ จะเลี้ยงส่งนักเรียนแลกเปลี่ยนที่มาจากอเมริกา แต่ผมก็เลยพลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย) ตอนบ่ายไปสวดที่โบสถ์มหาไถ่เป็นพิเศษ (ไปทั้งบ้านเลย) ตอนเย็นกลับมากินข้าวที่บ้าน มีอาหารพิเศษหลายอย่าง ได้ทานทุเรียนแกล้มไวน์เป็นครั้งแรก ทรมานนิดหน่อย แต่เป็นประสบการณ์ที่อยากจะลองอีกสักครั้ง
 
ที่สำคัญ น้องชายกลับมาบ้านหลังจากที่ไม่ได้กลับมานานด้วย เล่นเกมด้วยกันจนเกือบเช้าเลย 
 
วันรุ่งขึ้น ไปประชุมงานอินท์ที่สยาม ได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอมานานมาก (ไอ้วี) หลังจากนั้นไปงานเผาคุณป้า เจอญาติ ๆ เยอะเลย เสร็จแล้วก็ไปฉลองวันเกิดกับเพื่อนสนิทที่คณะ (มีกันอยู่ 4 ฅน เกิดเดือนนี้ซะ 2) ที่ร้านอาหาร SQUARE ที่ NOVOTEL เป็นอาหารบุปเฟ่ต์หลากเชื้อชาติ อาหารที่นี่อร่อยมาก ๆ (ขอแนะนำสเต็กเนื้อแกะ สุด ๆ สุด ๆ) ขนมเยอะมาก ๆ สาว ๆ ที่ชอบทานขนม เค้ก พาย ไอศกรีม น่าจะชอบนะ
 
โชคดีที่เพื่อนมีบัตรลด เพราะราคาเต็มของมื้อเย็นก็โหดเอาการ อ้อ ได้เสื้อจากเพื่อน ๆ เป็นของขวัญวันเกิดด้วย เข้ารูปอีกแล้ว (นี่ผมแต่งตัวเชยขนาดนี้เลยเรอะเนี่ย ของขวัญถึงมีแต่แบบนี้หว่า)
 
วันอาทิตย์ ปฏิบัติภารกิจประจำวันเสร็จ ตอนเย็นนัดไปถ่ายรูปรับปริญญาของเพื่อนที่เกษตร (คราวนี้กลุ่มชายล้วน) เสร็จแล้วก็ไปทานอาหารเย็นเป็นหมูกระทะ + บุฟเฟต์ ที่ร้านไต้ก๋ง ตรงนวมินทร์ตัดใหม่
 
ที่ตลกมากก็คือ ไปทานอาหารกับเพื่อนสองวัน บุฟเฟต์เหมือนกัน แต่เวลาไปกับกลุ่มผู้หญิง กับเวลาไปกับกลุ่มผู้ชาย ให้ความรู้สึกฅนละเรื่องกันเลย
ไปกับผู้หญิง ทานอาหารโรงแรม อลังฯ อาหารอร่อย มีรสนิยม ค่อย ๆ ทาน ทานได้สักครึ่งชั่วโมงสาว ๆ ก็อิ่มกันหมดแล้ว (ผมเพิ่งทานได้ครึ่งท้องเอง) แล้วก็เน้นขนมเป็นหลัก (ผมทานขนมได้ไม่มากเท่าไหร่ครับ มันหวานกับชีวิตมากไปหน่อย)
 
ไปกับผู้ชาย อาหารมา-วึด-หาย อาหารมา-วึด-หาย ต้องรีบกินพอสมควร (ไม่งั้นไม่ทัน) แถมกินกันเกือบสองชั่วโมงก็ดูยังไม่ค่อยจะอิ่มกัน (ขนมก็ไม่ค่อยกิน เน้นอาหารคาวเป็นหลัก) นอกจากนี้ไปกับเพื่อนผู้ชายที่สนิทกันมานาน ไม่ต้องมารยาทมากก็ได้ เอะอะ โวยวาย ล้งเล้งได้ตามสะดวก (ตราบเท่าที่ยังไม่รบกวนโต๊ะข้าง ๆ ) พูดคำหยาบ เรื่องใต้สะดือ ปล่อยมุกเสี่ยว ๆ ได้เต็มที่ ไม่ต้องวางมาดอะไร (อย่าแปลกใจที่เวลาผู้หญิงมีแฟนแล้วแฟนไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ โดยที่ไม่ค่อยอยากให้ผู้หญิงไปด้วย… ไม่เกี่ยวว่าจะไปเหล่สาว ๆ อะไรหรอกครับ บางทีเป็นเรื่องของภาพลักษณ์น่ะครับ อยู่กับผู้ชายวางตัวได้เต็มที่ ไม่ต้องเก็กมาดสุภาพบุรุษ มันก็เลยผ่อนคลายกว่า) แล้วก็มีกินเหล้า สูบบุหรี่ เมากันพอสมควร
 
ขากลับได้ของขวัญ (อีกแล้ว) เป็นหนังสือภาพเล่มหนาฮะ ขอบคุณจริง ๆ
 
พูดถึงเรื่องของขวัญ เวลาได้ของขวัญจากฅนที่สนิทกันก็ไม่ค่อยเท่าไหร่หรอกครับ แต่เวลามีฅนที่เรารู้จัก (แค่รู้จักเฉย ๆ ไม่ได้สนิทมาก) เอาของขวัญมาให้ มันก็ลำบากใจพอสมควร เพราะรู้สึกว่า ถึงวันเกิดเขา เราก็น่าจะให้ของขวัญเขาบ้าง (รับมาอย่างเดียวรู้สึกผิดนิด ๆ ) ซึ่งก็ต้องคอยไปถามอีกว่าฅนที่ให้ของเรา เกิดวันไหน….
 
เพราะงั้นสำหรับผมแล้ว ไม่ต้องให้ของขวัญวันเกิดหรอกครับ ส่ง sms มา หรือโทร.มาอวยพร ผมก็ดีใจมากแล้วล่ะ
 
ฟังดูเป็นช่วงวันเกิดที่น่าอิจฉานะฮะ กินเลี้ยงฉลองกัน 3 วันติดเลย แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้ว วันอาทิตย์ กลับมาถึงบ้าน หลังจากอาบน้ำแปรงฟันให้สร่างเมาแล้ว ก็ปักหลักทำการบ้านต่อ (เส้นตายคือวันจันทร์ ) เสร็จเอาตอนตีสี่…. ไฟลนก้นทำได้ทุกอย่าง!!!
 
 
สรุปว่าขอบคุณทุกฅนที่อวยพรวันเกิด และจำวันเกิดผมได้ก็แล้วกันนะครับ แล้วก็ขอบคุณทุกฅนด้วยที่เข้ามาอ่านบล็อคนี้
 
จริง ๆ แล้วไม่ค่อยชอบเขียนชีวิตตัวเองแบบไดอารี่เท่าไหร่นะครับ เพราะรู้สึกว่ามันเล่าไปเรื่อย ๆ แบบไม่มีประเด็นเท่าไหร่ (ไดอารี่จริง ๆ ก็เขียนเป็นประจำอยู่แล้วด้วย) คราวหน้าจะกลับมาเขียนเป็นบทความเหมือนเดิมแล้วกัน
 
 
 
 
Advertisements
Comments
  1. Ramita says:

    เอ เหมือนพิมพ์ยังไม่เสร็จ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยกลับมาอ่านต่ออวยพรวันเกิดย้อนหลังละกัน บนบล๊อกอีกต่างหาก ไม่ค่อยลงทุนเอาเลย -__-”ขอให้มีความสุขมากๆ และใฝ่รู้ใฝ่เรียนไปนานๆ

  2. Jang says:

    เหมือนได้อ่านไดอารี่.จริงๆอ่ะ.^_^
    วันเกิดดูน่าสนุกจังนะก้อน กินไวน์กะทุเรียน…พี่บายละกัน หุหุ แบบขอไวน์ไม่เอาทุเรียนได้มะ
    เวลามีคนจำวันเกิดได้ล่ะก้อ พี่ก็แอบดีใจทุกทีแหล่ะ  ตั้งแต่เกิดมา ก็มีคุณแม่กะน้องสาว(ที่อยู่อเมริกา) จะโทรมาอวยพรตลอด
    ตอนนี้ก็เพิ่มพี่โจ้มาอีกคน ..มันเหมือนเรายังเป็นอยู่ในความคิดคำนึงของเขาอยู่ และช่วยให้เราบอกกะโลกได้ว่าฉันยังมีค่าพอสำหรับใครบางคนหรืออีกหลายๆคนนะ
    แต่ที่รู้สึกเหมือนกันคงเป็น ไม่อยากได้ของขวัญวันเกิด หนึ่งคือ ไม่อยากให้คนที่เรารักเดือดร้อน สองไม่อยากได้อะไรอีกแล้ว แต่เรื่องซื้อคืนนี่ไม่ค่อยคิดแฮะเพราะคนที่ให้ของขวัญพี่ส่วนใหญ่จะเป็นคนที่รักพี่จริงๆ
    อย่างที่ก้อนบอกแค่เดินมาบอกว่า สุขสันต์วันเกิด มันก็เป็นของขวัญที่มีค่ามากๆสำหรับเราแล้วล่ะ
    งั้นก็สุขสันต์วันเกิดอีกรอบนะจ๊ะ  หุหุ
     

  3. Korn says:

     
    555 แวะมาโพสให้ม่าง…(ขอโทษเน้อปีนี้ที่พลาดไป 1 วัน)…กินกานมันส์ดีว่ะ เสียดายไอ้เบสไม่น่ากลับเร็วเลย   เอาเปนว่ามาเม้นมั่งนา+เช็คด่วนด้วยว่า ต้นเดือนหน้า project Pattaya จะล่มมั้ย ^^

  4. ก้อน Masatha says:

    ตอนนี้ URL ของ space เปลี่ยนหมด… ที่ทำ link ไว้ ต้องเปลี่ยนใหม่หมด โอ้ว จอร์จ (มันเซ็งมาก ๆ ) ไว้มีเวลาจะมาทำแล้วกัน
     
    ส้ม >>> พิมพ์เสร็จแล้วแหละจ้า (ไอ้ที่เกินมา ลบออกไปแล้ว) ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะฮะ เรื่องใฝ่รู้ใฝ่เรียน สงสัยจะยังต้องมีอีกนาน (สมพรปากจริง ๆ )
     
    ¤°•TwïѬ߱┢┦ømë•°¤>>> ขอบคุณสำหรับของขวัญนะฮะ น่ารักมาก ๆ ดีใจที่พี่แจงกับน้อง ๆ จำวันเกิดผมได้นะครับเนี่ย ยิ่งโตขึ้น ก็ยิ่งตื่นเต้นกับวันเกิดของตัวเองน้อยลง ต่อไปคงไปตื่นเต้นกับวันอื่น ๆ มากกว่า (เช่นวันครบรอบแต่งงานเป็นต้น.. แฮ่ม)
     
    KnightZ >>> เสียดายเหมือนกันแหละ แต่กินครั้งนี้ก็สนุกกว่าหลาย ๆ ครั้งที่ผ่านมาเนอะ เวลาก็กำลังดี ฅนก็อยู่เยอะกว่าทุก ๆ ที โปรเจคท์พัทยาต้องรออีกสักพักถึงจะเช็คได้ว่ะ (ไม่รู้ว่าชนอะไรรึเปล่า แต่จะพยายามทำตัวให้ว่างเน้อ)

  5. Chayanin says:

    พี่ก้อน URL ของสเปซมันเปลี่ยนมาหลายรอบแล้วนะ จาก spaces.msn.com/members/YOURNAME แล้วก็เป็น spaces.msn.com/YOURNAME แล้วก็เปลี่ยนอีก เป็น YOURNAME.spaces.msn.com/ แล้วก็ล่าสุด YOURNAME.spaces.live.com/
    ไม่ว่าจะพิมพ์เป็นรูปแบบไหนก็เข้าได้ทั้งนั้นฮะ ไม่ต้องแก้ก็ได้
    ลองดูได้
    http://spaces.msn.com/members/iamcw
    http://spaces.msn.com/iamcw
    http://iamcw.spaces.msn.com/
     
    ละก็ สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะฮะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s