เทพนิยำ คนอลหม่าน นิทานอลเวง

Posted: September 15, 2006 in Nitade and Entertainment

 

 

ละครเวทีของนิเทศจุฬาครับ ปีนี้ก็ไปดูสองรอบตามประสาแฟนพันธุ์แท้เช่นเคย รอบแรกไปดูกับครอบครัว รอบที่สองไปดูวันสุดท้ายรอบสุดท้าย

คงไม่ต้องบรรยายอะไรมากหรอกนะครับ พูดสั้น ๆ ว่า ถ้าโจทย์ของฅนทำละครปีนี้คือสร้างความสุขให้ฅนดู แล้วละก็ ถือได้ว่าปีนี้ตอบโจทย์ได้ตรงเป๊ะเลยทีเดียว

 

เนื่องจากดูละครได้ปีนี้เป็นปีที่ ๕ แล้ว (เรื่องก่อน ๆ ที่ดูก็คือ อีสปเวตาลฯ ลำซิ่งฯ ซานเทียนฯ เดอะ ลูเซียโน) ก็เลยมีประเด็นคิดเล่น ๆ ติดหัวมาสองสามอย่าง เลยเอามาถ่ายทอดให้อ่านกันฮะ

 

          เรื่องที่ประทับใจอย่างแรกเลยก็คือ ฅนเดินตั๋วครับ พาเราจากหน้าประตูไปที่นั่งเป็นน้อง ๆ
ผู้หญิงน่ารัก ๆ ทุกฅน เกิดมาก็มีวันที่มาดูละครนิเทศนี่แหละ ที่มีสาว ๆ ห้อมล้อมเยอะขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเป็นกุศโลบายของทีมละครที่ให้น้อง ๆ หน้าตาจิ้มลิ้มมาเป็นฅนเทคแคร์ผู้ชม หรือเป็นเพราะว่าผู้ชายคณะนี้ไม่ค่อยมีกันแน่ (แต่เข้าใจว่าเป็นอย่างหลัง) เอาเป็นว่า ประทับใจตั้งแต่ก่อนการแสดงเริ่มแล้วกัน (จำได้ว่าปีแรกที่มาดู นี่เลยครับ ฅนเชิญพระเกี้ยว  พาเราไปนั่งกับมือ โอ้จอร์จ มันยอดจริง ๆ
!)

 

          ก่อนการแสดงเริ่ม ก็จะมี MV เพลง กับ spot ละครให้ดูกันเพลิน ๆ ครับ เสียดายจอเล็กไปหน่อย ถ้านั่งไกล ๆ ก็ดูไม่ค่อยชัด แล้วก็ระบบเสียงไม่ค่อยเอื้อเท่าไหร่ ฟังเพลงไม่ค่อยได้ยิน (แต่อาจจะเป็นเพราะว่าฅนคุยกันจอแจด้วยแล) spot ปิดมือถือมีอารมณ์ขันมากครับ เอาเรื่องที่เล่นในปีนั้น ๆ มาเล่นเป็นหัวข้อให้ฅนดูปิดมือถือ ฮาทีเดียว (เสียดายปีนี้ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง) แล้วการประกาศเสียงก่อนละครเริ่ม (รวมถึงตอนพัก) ก็ทำให้รู้สึกว่า ที่นี่เขามีอารมณ์ขันดีนะ มีอะไรฮา ๆ เยอะดี อย่างปีนี้ ก็อุตส่าห์แจกแว่นตา 3 มิติให้ทุกฅนเลย (ละครเวทีเนี่ยนะ)  นับว่าเป็นการอำที่ตั้งใจลงทุนจริง ๆ

 

          ดูละครมา ๕ เรื่อง แต่เรื่องอีสปเวตาลฯ กับ ลำซิ่งฯ ผมได้ดูแค่รอบเดียวครับ อาจจะจำรายละเอียดไม่ค่อยได้เท่าไหร่ แต่หลังจากดูจบ สิ่งแรกเลยที่เรารู้สึกก็คือว่า พระเอก-นางเอก ของละครดูไม่ค่อยเด่นเลยครับ (ในแบบสอบถาม ที่ถามว่าชอบตัวละครตัวไหนมากที่สุด ผมเดาเอาว่า พระเอกนางเอกอาจจะไม่ใช่ลำดับต้น ๆ) ด้วยความที่เป็นพระ-นางที่ต้องเป็นฅนคุมเนื้อหาของเรื่องให้ดำเนินไปได้โดยไม่หลุดธีมมั้งครับ เลยทำให้แต่ละฉาก ๆ โดนตัวละครอื่น ๆ ขโมยซีนกันกระจุยกระจาย (แต่สำหรับผมก็ไม่รู้สึกว่าเป็นข้อด้อยอะไรนะครับ แค่เห็นเป็นข้อสังเกตเฉย ๆ)

 

          ด้วยความที่พระเอกนางเอกไม่ใช้ตัวที่เด่นที่สุดนี่แหละ ก็มักจะมีตัวละครที่โดดเด่นกลบรัศมีขึ้นมาอยู่เรื่อย ๆ อย่างตอนซานเทียนก็เป็นทั่นจอมมาร  หรืออย่างปีนี้ แม่มด  ก็ได้ใจฅนดูมากมาย (มักจะเป็นปีสี่ที่แก่ประสบการณ์มากสุดนะ) ก่อนหน้านี้ ผมรู้สึกว่า ตัวเด่นก็เด่นจริง ๆ เลยครับ ตัวละครอื่น ๆ จะถูกกลืนหายไปกับเนื้อเรื่องจนเหมือนไม่มีตัวตนเลย (หมายถึงตัวละครที่มีบทพูดนะฮะ ตัวประกอบไร้บทพูดไม่นับ) แต่มาปีหลัง ๆ รู้สึกว่าการเกลี่ยบททำได้ดีขึ้นมาก หลังละครจบ เราสามารถไล่เรียงว่ามีตัวละครอะไรได้ครบทุกตัว ไม่เกิดอาการ เอ๊ะ มีตัวละครตัวนี้ด้วยเหรออีก

     อีกอย่างหนึ่งที่ผมชอบมากของปีนี้ก็คือ โดยปกติแล้ว ตัวละครจะแบ่งออกเป็นสองอย่าง คือตัวที่ออกมาก็รู้ว่าขำชัวร์ (เป็นตัวปล่อยมุข) หรือตัวละครที่มีคาแรคเตอร์เงียบ ๆ นิ่ง ๆ ไม่เน้นขำ ซึ่งมันก็แล้วแต่โทนเรื่องในแต่ละปี เช่นอย่างตอนลำซิ่ง ตัวละครที่เป็นแม่นางเอก, ภารโรง หรืออย่างลูเซียโน ก็จะเป็นตัวทนายความ แม่พระเอก แต่ปีนี้ พอเข้ามาในโลกของเทพนิยายแล้ว ตัวละครที่ออกมาแสดง… ขำทุกตัว  มีเอกลักษณ์ มีมุก มีคาแร็คเตอร์ที่เด่นกันฅนละแบบจนทำให้ฅนดูจำได้ ซึ่งผมว่าเจ๋งดีนะครับที่ทำให้ตัวละครมีสีสันกันได้ขนาดนี้ ไม่มีตัวไหนที่จืดจนหายไปจากความสนใจของฅนดู (อาจจะเป็นด้วยลักษณะของการเป็นเทพนิยายด้วยก็ได้ ที่ทำให้เล่นกับคาแร็คเตอร์ตัวละครได้มาก ถ้าเป็นเรื่องดราม่าหนัก ๆ คงทำอะไรแบบนี้ไม่ได้)

 

          เวลาเรามาดูแล้วชอบตัวละครตัวไหนเป็นพิเศษ แล้วพอรู้ว่า นักแสดงฅนนั้นอยู่ปี ๔ แล้ว ก็อาจจะเกิดอาการที่ว่า อ๊ะ แล้วปีหน้าล่ะ จะมีตัวฮา ๆ มั้ยเนี่ย … สารภาพว่าผมก็เคยคิดอย่างนั้นครับ แต่จากที่ดูมาหลายปีติด ก็พบว่าไม่ใช่เรื่องที่น่าห่วงแต่อย่างใด เพราะว่าจะมีรุ่นน้อง ๆ ที่ฝีมือไม่แพ้กันขึ้นมาเป็นรุ่นต่อรุ่น เรียกได้ว่า ถึงนักแสดงจะจบไปแล้ว ก็มีฅนอื่นมาทำให้เราขำได้อีก

 

          พูดถึงนักแสดงแล้ว อยากจะบอกว่า ละครนิเทศเน้นขายความสามารถเฉพาะตัวของนักแสดงเป็นหลักจริง ๆ ครับ ที่เราดูแล้วชอบ ๆ กัน เกิดจากมุกสด ๆ หรืออิมโพรไวส์ของนักแสดงทั้งนั้นเลย ไอ้ความฮาที่เกิดขึ้นจากพล็อต เนื้อเรื่อง หรือสถานการณ์ในแต่ละฉากไม่ค่อยมีให้เห็นเท่าไหร่ เอาเข้าจริง ๆ แล้วผมว่าละครนิเทศไม่เน้นพล็อตนะฮะ (ซึ่งอาจจะเป็นจุดที่นำไปพัฒนาได้อีกมาก) ฅนที่มาดู ถ้าคาดหวังที่จะมาดูพล็อตเจ๋ง ๆ คม ๆ หักหลังฅนดู มีเนื้อหาสาระอะไรที่ติดหัวกลับไปบ้านได้ก็อาจจะผิดหวัง เพราะเวลาเราดูละคร ก็จะรู้สึกว่า เออ เล่นกันครึ่งชั่วโมง เกือบชั่วโมง เนื้อหามันก็ยังไม่ไปไหนเลยนี่หว่า  แต่ผมก็พอเข้าใจว่านี่เป็นลักษณะเฉพาะตัวของคณะนี้นะครับ ก็ถ้านักแสดงมีความสามารถเฉพาะตัวมากขนาดนั้น จะกดให้แสดงเรียบ ๆ นิ่ง ๆ ก็เสียดายอยู่ แต่ถ้าให้นักแสดงปล่อยความสดออกมาเต็มที่  สิ่งที่ต้องยอมรับก็คือ การแสดงจะไม่โน้มน้าวให้ฅนดูเชื่อเท่าไหร่หรอกครับ ฅนดูจะไม่รู้สึกว่านี่คือตัวละครตัวนั้นจริง ๆ หรอกฮะ แต่จะรู้สึกว่า นี่เป็นเด็กนิเทศที่เอาบทตัวละครนั้น ๆ มายัดให้มากกว่า พอตัวละครจะเครียด จะซึ้ง จะดราม่า อารมณ์ฅนดูมันก็ไม่คล้อยตามเท่าไหร่ (ก็แหม เดี๋ยว ๆ ก็ยิงมุก ยิงมุก คงจะทำให้เศร้ายากนะฮะ) ซึ่งถ้าจะพยายามให้เป็นดราม่าจัด ๆ ก็ต้องลดโทนตรงส่วนนี้ลงไป ซึ่งผมเห็นได้ชัดตอนเรื่อง ลูเซียโน ที่ผู้กำกับพยายามลดมุก แล้วก็ทำให้เป็นดราม่ามากขึ้น ซึ่งก็ได้ผลพอใช้ แต่ถ้าใครมาดู ก็อาจจะรู้สึกอึดอัดหน่อย ๆ ก็ได้ครับ ว่ามันไม่เอนเทอร์เทนเหมือนทุก ๆ ปี (ของอย่างนี้มันก็ต้องยอมแลกแหละครับ)

 

          อีกเรื่องที่เป็นเอกลักษณ์ก็คือ การนำผู้ชายมาเล่นเป็นผู้หญิงนี่แหละครับ ถ้าไม่รู้สึกเด็กนิเทศก็จะงง ๆ ว่า เอ๊ะ ทำไมตัวละครผู้หญิงมีแต่ผู้ชายเล่น (วะ) เดินออกมา ใส่กระโปรง แต่คิ้วเข้มเสียงห้าวเชียว  แล้วจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับเยาวชนเหรอเนี่ย?  แต่ถ้ารู้จักบ้างก็คงไม่ประหลาดใจเท่าไหร่หรอกครับ กลับจะยิ่งรู้สึกด้วยซ้ำว่าจริง ๆ แล้วโลกนี้มันไม่ได้มีสองเพศอย่างที่เราเข้าใจกัน… ข้อดีที่ผู้ชายเล่นเป็นผู้หญิงก็คือ มันเล่นมุกได้ถึงลูกถึงฅนมากกว่าครับ (ลองให้ผู้หญิงจริง ๆ มาด่ากัน คงไม่แสบทรวงเท่านี้  ) แต่ที่เจ๋งกว่าก็คือ ตอนเล่นก็ดูแมนดีน่าหว่า (ทั้งเล่นเป็นมาเฟีย เป็นทหาร) แต่พอนักแสดงออกมาขอบคุณ อ๊ะ เป็นน้องเทยนี่นา ก็ต้องขอชมว่าเก็บอาการได้เนียนจริง ๆ 

 

 

          สุดท้ายก็คงเป็นเรื่องเพลงและการเต้นแหละครับ ที่กลายเป็นจุดเด่นของคณะนิเทศไปแล้ว ซึ่งปีต่อ ๆ ไป ถ้าจะไม่ให้มีเพลง หรือมีเต้นเลยก็คงเสียอรรถรสน่าดู (ไม่รู้ว่าต่อจากนี้ไปอีกหลาย ๆ ปี จะยังเป็นจุดเด่น หรือเป็นข้อจำกัดก็ไม่ทราบได้) แต่ก็เป็นส่วนสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้ละครน่าดูขึ้นอีกเยอะเลยครับ

 

ปีหน้าก็คงเป็นอีกปี ที่จะยังไปดูสองรอบอยู่ฮะ หลังจากนั้นแล้วก็คงยังอุดหนุนละครนิเทศต่อไป (แต่อาจจะเหลือแค่รอบเดียว) ดีใจที่มีกิจกรรมบันเทิง ๆ แบบนี้ให้ดู แล้วก็หวังว่าปีต่อ ๆ ไปจะสร้างสรรค์การแสดงให้ได้ดียิ่งขึ้น ๆ นะฮะ

 

ผมไม่รู้ว่า เมื่อเทียบคณะนิเทศในมหาลัยอื่น ๆ แล้ว ของจุฬามีชื่อทางด้านละครเวทีมากน้อยแค่ไหน แต่ต่อไปในอนาคต ถ้าผมทราบว่าละครเวทีเรื่องนี้ ฅนทำเป็นเด็กนิเทศจุฬา ก็เชื่อว่าคุ้มค่าที่จะซื้อตั๋วเข้าไปชมพอสมควร

Advertisements
Comments
  1. Chayanin says:

    หนึ่งปีแล้ว จากบลอกที่พี่ก้อนพูดถึงละครเวทีนิเทศ
    เข้าไปอ่านเอนทรี่เก่าๆ ก็แปลกใจเหมือนกันที่มารู้จักพี่ก้อนได้
     
    เหอๆ เม้นไม่ตรงหัวข้อเลยเรา ไม่มีประสบการณ์เรื่องบันเทิงฮะ

  2. Jang says:

    นั่นสิป่าน….น้าแจงเหมือนอ่านไปแป๊บๆ  นี่เป็นปีแล้วเหรอ
    พี่แจงว่าจะ…ว่าจะลองไปดู  นับครั้งไม่ถ้วนแล้วแต่ที่สุดก็ไม่เคยได้ไป
    สนใจ…แต่ไม่มีใครพาไป
    อยากพาใครไปแต่เขาไม่สนใจ
    คนที่สนใจเหมือนกัน…แต่เราไม่อยากไปกะเขา
    ก๊อ..เลยไม่ได้ไป
    …..
    คงมีบุญสักวันนะ..
    ปีหน้าสงกะสัยมาอ่านที่นี่ก็จะนึกขึ้นได้แบบนี้อีกเหมือนกัน
     

  3. c e r e a l says:

    ไม่ชอบเพลงประกอบละคร หรือว่า คนร้องเพลงประกอบละคร บ้างเหรอคะ? (อิอิ)
    เห็นพี่ก้อนเขียนถึงละครแบบนี้แล้ว นึกไม่ออกเลยว่าปีหน้าเราจะรู้สึกยังไง
    เมื่อสถานะของเราเปลี่ยนจาก "คนทำ" กลายเป็น "คนดู"
     
    ปล.ถ้าพี่ก้อนไม่มาช่วยทำรถม้าตอนงานอีเว้นท์ล่ะแย่เรยย..

  4. Sunida says:

    ปีหน้าอย่าลืมมาดูนะพี่ก้อน
    ส่วนเรื่องโลกร้อน เอาจริงๆตอนนี้เราก็ยังไม่ค่อยได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองเท่าไหร่หรอก
    แต่พยายามไม่ให้เรื่องนี้โดนกลบไปจากจิตใต้สำนึกอยู่เลยต้องเขียนอะไรไว้สักหน่อย

  5. Rata says:

    อยากดูมากๆเลยอ่า

  6. Chayanin says:

    พี่ก้อน
     
    ยูไนเต็ด ๙๓ น่าดูมั้ยอ่า
     
    อยากดูเวิรฺดเทรดเซ็นเตอร์ด้วย แต่ที่นี่ยังไม่เข้าเลย (ที่นี่ยังฉายไมอามี่ไวซ์กับไพเรทอยู่เลย)
     
    จะว่าไปยูไนเต็ดยังดูลำบากเลยอ่ะ เพราะว่ามีฉายแค่ที่เฮลซิงกิ
     
    ถ้าเทียบแล้ว พี่ก้อนว่าเรื่องไหนน่าดูกว่ากัน (เผื่อว่าหาดูที่นี่ไม่ได้ จะได้ให้คนส่งดีวีดีมาให้พร้อมสีสัน)

  7. ก้อน Masatha says:

    ๊อ๊ะ เพิ่งรู้ว่าตัวเองยังไม่ได้ตอบล็อกนี้cW_Nєяοмιcs>>> นั่นเด่ะ รู้จักกันมาตั้งปีแล้วรึเนี่ย พี่รู้จักป่านผ่านทางออนไลน์มากกว่าตัวจริงอีกนะ¤°•TwïѬ߱┢┦ømë•°¤ >>> ไว้หนุ่ม ๆ สองฅนที่บ้าน มีใครสักฅนติดนิเทศสิฮะ ถึงตอนนั้น ไม่อยากมาดูก็ต้องมาดู (ฮา)Cereal22 >>> มะมะมะแหม ฅนร้องเพลงนี่ก็ชมมาทุกปีแล้วนี่จ๊ะ ต่อจากนี้คงไม่ได้ยินเสียงในละครแล้ว… แต่หวังว่าคงจะมีโอกาสได้ยินเสียงผ่านสื่ออย่างอื่นบ้างนะเจ้าเป็นฅนดูก็ความรู้สึกไม่เลวหรอกฮะ อย่างน้อยก็ดีกว่าฅนที่ได้แต่ดู แต่ไม่มีโอกาสได้ทำตาล>>> ผ่านไปสองสามวัน เรื่องโลกร้อนก็ลืมสนิทแล้วอ่ะ (แย่จริง ๆ) แต่ถ้ามีหนังแบบนี้อีก ก็จะไปดูอีกล่ะPum+PiM+>>> อา… รอกลับมาก็คงได้ดูนะจ๊ะ ตอนนี้ก็หาละครเวทีที่ฝรั่งเศสดูไปพลาง ๆ ก่อน…-ςω™->>> United 93 นี่น้องผมบอกว่าห้ามพลาดเลยอ่ะ นักวิจารณ์ก็ให้ ๔ ดาวกัน… เรื่องนี้ก็อยากดูนะ แ่ต่ไม่มีโอกาสง่ะ ส่วนเวิร์ลเทรดเค้าบอกว่า บิวท์อารมณ์มากไป แต่ถ้าเป็นฅนธรรมดา (แบบพี่) ไม่ใช่พวกสายฟิล์ม (แบบน้องชายผม) อาจจะชอบก็ได้นะ (ไม่ได้ดูเหมือนกัน)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s