ของขวัญ-เขย่าขวัญ-รับขวัญ

Posted: December 23, 2006 in วัฒนธรรมพิพากษ์-สังคมพิจารณ์-การเมืองพิสดาร

ช่วงนี้เข้าสู่เทศกาลของการมอบของขวัญ แลกเปลี่ยนของขวัญกันอีกแล้วครับ

 

จะว่าไป การมอบของขวัญ หรือแลกเปลี่ยนของขวัญในเทศกาล หรือวาระพิเศษต่าง ๆ เช่น วันเกิด วันปีใหม่ ตรุษจีน คริสต์มาส เป็นธรรมเนียมที่ผมไม่ค่อยคุ้นเคยเท่าไหร่ครับ เพราะตั้งแต่เด็ก ๆ  แล้ว ครอบครัวผมไม่เคย (หรือไม่ค่อยจะ) มอบของในวันพิเศษ ๆ เหล่านี้เท่าไหร่

 

จำได้ว่า ตอนเด็ก ๆ เวลาถึงวันเกิด ก็จะได้ของขวัญจากฅนนอกน่ะครับ เช่นเพื่อน ๆ ญาติ ๆ ถ้าถามว่าเคยได้ของขวัญวันเกิดจากคุณพ่อคุณแม่ หรือน้องชายเป็นอะไรบ้าง จะนึกแทบไม่ออกเลย เพราะปกติพอถึงวันเกิด ก็จะมีอย่างมากก็อาหารเย็นมีของกินเพิ่มมาเป็นพิเศษ มีกินเค้กนิด ๆ หน่อย ๆ หรือคุณพ่อก็ให้เงินบ้าง แต่ของขวัญเป็นชิ้น ๆ ที่จะต้องแกะออก+อารมณ์ตื่นเต้นนี่ ไม่มีอยู่ในความทรงจำเลย…แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยให้ของขวัญกันภายในบ้านนะครับ แต่มันจะออกแนวให้กันเมื่อมีอารมณ์ อยากให้มากกว่า ดูจะไม่ค่อยต้อง

อิงตามเทศกาลหรือวาระพิเศษเท่าไหร่ (อย่างล่าสุด คุณพ่อเพิ่งซื้อรองเท้าคู่ใหม่ให้ครับ อยู่ดี ๆ พ่อก็พูดทำนองว่า รองเท้าเราเก่าแล้วนี่ วันนี้พ่อว่าง ไปซื้อกันมะ…อะไรประมาณนั้น)

 

 

พอโตขึ้นมาหน่อย ก็รู้สึกว่าการเลือกซื้อของขวัญเป็นศิลปะที่ยากเย็นแสนเข็ญมิใช่น้อย พอเข้ามหาลัยก็ต้องเลือกซื้อของขวัญหลากหลายวาระ ตั้งแต่วันเกิดเพื่อน วันรับปริญญาเพื่อน วันเกิดน้องรหัส วันรับปริญญาพี่บัณฑิต รวมไปถึงงานปาร์ตี้แลกของขวัญต่าง ๆ นานา

 

ถ้าฅนรับเป็นผู้หญิง เช่นสายรหัสของผม วิธีที่มักง่ายที่สุดก็คือซื้อตุ๊กตาครับ เพราะดูจะเป็นของที่สากลที่สุดแล้ว ถึงจะไม่ได้ใช้ประโยชน์อย่างเป็นชิ้นเป็นอันอะไร แต่ความน่ารักของมันก็น่าจะทำให้สาว ๆ ชื่นชอบอยู่ดี (แถมยังมีหลากหลายราคาให้เลือกอีกด้วย) ล่าสุดผมไปงานพืชสวนโลกมา ไม่รู้จะซื้ออะไรฝากอาจารย์ดี ก็ซื้อตุ๊กตาที่เป็นมาสคอตงานพืชสวนโลกนี่แหละครับ (ขนาดซื้อของให้ครูบาอาจารย์ พอเป็นตุ๊กตาก็ยังรู้สึกว่าโอเคเลย…ตอนแรกว่าจะซื้อไส้อั่ว แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะเหมาะเท่าไหร่ – -) ปัญหาอย่างเดียวก็คือ พอซื้อบ่อย ๆ ฅนซื้อก็เริ่มเอียนนะสิครับ ผมเองตอนนี้เวลาไปซื้อของขวัญ ก็จะพยายามเลี่ยงตุ๊กตาให้มากที่สุด เพราะรู้สึกเบื่อเต็มทน ไว้เป็นตัวเลือกสุดท้ายเวลาหาอย่างอื่นไม่ได้แล้วกัน (แล้วก็มักจะหาอย่างอื่นไม่ได้จริง ๆ T_T)

 

ในกรณีที่ฅนรับเป็นผู้ชาย… เวลาเลือกซื้อของ จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่ายครับ ขึ้นอยู่กับว่าเป็นใคร ถ้าเป็นเพื่อนผมเอง ก็ออกแนวกวนทีน ขำ ๆ ไม่ซีเรียส (จะว่าไป ตอนซื้อของให้เพื่อน ไม่เคยซื้อดี ๆ สักอย่าง “- –) บางทีก็ซื้อที่ติดรถยนต์รูปสไปเดอร์แมน ไม่ก็ฟิกเกอร์คาเมนไรเดอร์ให้ (เพื่อนยังอุทานด้วยความปลาบปลื้มว่า จะให้กรูเอาไปทำอะไรฟะ!”) ล่าสุดวันเกิดเพื่อนก็ซื้อเสื้อซีทรูให้ เห็นเจ้าตัวบอกว่า ตอนนี้แขวนไว้ดูเล่น ไม่กล้าใส่ไปไหน เพราะมันเซ็กซี่เกิน – –

 

แต่ถ้าเป็นรุ่นพี่ พี่รหัส ก็จะเลือกซื้อยากขึ้นมาสักนิดครับ จะมาซื้อตุ๊กตาก็ดูจะหน่อมแน้มเกินไป ส่วนใหญ่ที่ได้ ก็มักจะเป็นกรอบรูป นาฬิกาแขวนผนัง ไม่ก็ปากการาคาแพง ๆ (ตอนผมเรียนจบ ก็ได้ปากกามาสองอันครับ ดูดีจนได้แต่วางไว้บนหิ้ง แต่ไม่กล้าเอามาใช้ กลัวหาย -*-)

 

แต่ผมว่าที่ยากที่สุดก็คือของขวัญที่ต้องซื้อมาสำหรับการจับฉลากแลกของขวัญในงานปีใหม่นะครับ อันนี้เราไม่รู้เลยว่าใครจะเป็นฅนจับได้ เวลาเลือกของก็ต้องเลือกให้เป็นกลาง ๆ เพราะฅนจับมีตั้งแต่วัยรุ่น (ตอนปลาย) ไปจนถึงวัยชรา (ตอนต้น) มีทั้งผู้ชายผู้หญิง ฯลฯ

 

ของขวัญที่นำมาจับผมก็คิดว่ามีความหลากหลายอยู่พอสมควร ทั้งข้าวของเครื่องใช้ ไม่ว่าจะเป็นแก้วน้ำ (ผมได้แก้วน้ำมาสองปีติดแล้ว -*-) ผ้าเช็ดตัว กรอบรูป ฯลฯ บางทีกระทั่งขนม ของกิน (โอริโอห่อใหญ่ก็เคย) ตอนปีแรกที่ผมจับ ตอนนั้นไม่รู้จะเอาอะไรดีครับ พอดีคุณพ่อซื้อสร้อยที่ทำจากหินสวย ๆ มาจากกาญจนบุรี ก็เลยขอมาใช้ ตอนที่จับฉลาก ก็แอบตื่นเต้นนิด ๆ เพราะดูจากรูปทรงแล้ว สาว ๆ วัยรุ่นน่าจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ (แต่คิดว่าเป็นความน่าจะเป็นที่น่าลองเสี่ยงดู เพราะอาจารย์ผู้หญิงในภาคก็มีเยอะพอสมควร) ปรากฏว่า ฅนที่จับได้เป็นอาจารย์ครับ…แต่เป็นผู้ชาย “- – (แต่อาจารย์ก็น่ารักมากเลยครับ เข้ามาบอกผมว่า จะเอาไปให้ภรรยา J )

 

พอมาปีที่แล้ว ฉุกละหุกพอสมควร ครับ ผมออกไปซื้อของที่อนุสาวรีย์ชัยฯ ได้เสื้อคอโปโลสำหรับผู้ชายมาหนึ่งตัว ก็หวั่น ๆ อยู่ว่าฅนที่จับได้จะเป็นผู้หญิง โชคดีปีนั้น รุ่นพี่ผู้ชายในห้องแล็บเป็นฅนได้ไป แต่ที่แย่ก็คือ ได้เสื้อมาตอนกลางคืน แล้ววันรุ่งขึ้นต้องส่งของขวัญแล้ว ผลปรากฏว่า กระดาษห่อของขวัญที่มีอยู่ มีอยู่สองแผ่นขนาดเท่า ๆ กัน ใหญ่ไม่พอทั้งสองอันครับ สุดท้ายก็เลยตัดสินใจ ห่อของขวัญโดยใช้กระดาษสองแผ่น สองลาย ครึ่งหนึ่งเป็นลายหนึ่ง อีกครึ่งเป็นอีกลาย ตอนเอาของไปส่งก็แหล ๆ ไปว่า นี่มันเทรนด์ใหม่ของการห่อของขวัญ บลา ๆ ๆ (นึกแล้วตอนนี้ยังอายอยู่เลย หน้าด้านเจรง ๆ )

 

มาปีนี้เตรียมพร้อมขึ้นครับ ซื้อของก่อนล่วงหน้าตั้งสามวัน ไปซื้อของที่ห้างวัตสัน เดินดูรอบ ๆ ก็เห็นจะมีแต่ตุ๊กตาที่น่าจะเข้าที เพราะพวกเสื้อ ผ้าพันคอ และอื่น ๆ ดูจะต้องใช้เวลาเลือกมาก แล้วก็คงไม่ได้ของที่ถูกตาในราคาที่ถูกใจ (ปีนี้ของราคาบังคับประมาณ 200 บาทครับ) สุดท้ายก็ตัดสินใจซื้อแชมพู กับสบู่เหลวอย่างละขวด… อ๊ะ ๆ  อย่าเพิ่งยี้ครับ ถึงจะเป็นแชมพูสบู่ แต่ก็เป็นแชมพูสบู่ที่ไฮโซมาก ๆ ประเภทผสมผงโกโก้ลงในแชมพูเพื่อสุขภาพผิวที่ดีกว่าอะไรประมาณนั้น (ผมอ่านแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ดูส่วนผสมแล้ว น่าจะให้นางฟ้าสระมากกว่าให้ฅนสระ) แล้วก็แพ็คเกจสวยมากครับ ทั้งรูปทรง ทั้งลวดลาย ดู ๆ ไปแล้ว ถ้าผมเป็นฅนได้รับ คงไม่ยอมใช้ เอาไปตั้งหิ้งบูชา แล้วถูตัวด้วยสบู่นกแก้วอย่างเดิมเป็นแน่แท้

 

ที่เจ๋งกว่านั้นคือ ผมซื้อตุ๊กตาหมีตัวเล็ก ๆ น่ารักน่าชัง มาแปะไว้ที่กล่อง หลังจากที่ห่อเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ เวลาตั้งกล่องของขวัญ ก็จะมีหมีน้อยนั่งเด่นเป็นสง่อยู่กับโบว์ที่ใช้ผูกของขวัญ (ดูดีเป็นบ้า) ตอนที่เอาไปส่งที่ห้องธุรการ พี่ ๆ ก็กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ บอกว่าอยากได้ของขวัญของน้องก้อนกันทั้งนั้น (นี่ถ้ารู้ว่าข้างในเป็นแชมพู ไม่รู้จะยังอยากได้อยู่รึเปล่านะเนี่ย) แต่ผมก็ค้นพบว่า รูปลักษณ์ภายนอกของของขวัญเป็นสิ่งที่สำคัญจริง ๆ (ของอาจารย์อีกท่าน ข้างในเป็นอะไรไม่รู้ล่ะ แต่ห่อด้วยกระดาษของสยามพารากอน… ไม่ว่าข้างในจะเป็นอะไร แต่แค่เห็นกระดาษห่อของขวัญ ก็พาลคิดไปเองว่ามันคงจะแพงน่าดู…)

 

เมื่อวานก่อนก็จัดงานเลี้ยงปีใหม่ที่ภาควิชาไปเรียบร้อยแล้วครับ สนุกสนานกันเช่นเคย ปีนี้มีของขวัญหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่กรอบรูป ตุ๊กตา ผ้าขนหนู ผ้าห่ม ไปจนถึงของแปลก ๆ เช่น ชาม (?) เครื่องปั่นผลไม้ (??) หรือแม้กระทั่ง…ไฟแช็ค (???) ส่วนผมเองได้ของขวัญเป็นซีดีเพลงครับ ก็ดูน่ารักดี

 

แล้วปีนี้ทุก ๆ ท่าน… ได้ของขวัญปีใหม่เป็นอะไรกันบ้างครับ?

Comments
  1. Jang says:

    ก้อนนนนนนนนนนน
    จะอัพเรื่องของขวัญเหมือนกัน..
     
    แหม..ไวจริงนะ..
     
    แล้วจะอัพเรื่องไรล่ะนี่..
     
    เฮ้อ…
    กลับไปคิดใหม่ก่อนเดี๋ยวมาเมนท์ให้…
     
     
     
     

  2. Rata says:

    ใช่ค่ะ การเลือกของขวัญเป็นอะไรที่ละเอียดอ่อนจริงๆ
     
    ป.ล. ของขวัญปีใหม่ยังไม่ได้ แต่ว่าได้ของขวัญคริสต์มาสสองชิ้นจากคนสำคัญที่นี่สองคน ได้โมเดลบอลลูน(ดูอวกาศๆหน่อย)จากเพื่อนซี้ กับ ได้ไปเที่ยวบาเซโลนา จากคนนั้น ค่ะ
     
    ขอให้พี่ก้อนได้ของขวัญเยอะๆนะคะ~~

  3. khajirat says:

    บางทีของขวัญที่ถูกใจผู้รับก็ไม่ได้ขึ้นกับว่ามันเป็นอะไร
    แต่มันขึ้นอยู่กับคนให้มากกว่าค่ะ… บางทีของขวัญที่ดูเหมือนไม่มีค่าอะไร
    แต่กลับรู้สึกว่ามันมีความหมายกว่าชิ้นอื่นๆก็มี
     
    แล้วบางทีมันก็ขึ้นอยู่กับความ"คาดหวัง"ของคนรับ
    ถ้าคาดหวังมากเกินไป โอกาสจะ"ผิดหวัง"ก็มากเหมือนกัน…
     
    ของแบบนี้เรากำหนดไม่ได้แล้วก็นับว่าเป็นศิลปะอย่างนึงที่ยากพอดู
    ก็คงต้องอาศัยเดาเอาต่อไป
    เพราะมันขึ้นอยู่กับความรู้สึกนึกคิดของอีกฝ่ายอ่ะ
     
    ฟังแล้วงงไม๊ –"
     
    พอดีผ่านมาแบบฟลุคๆน่ะเลยแวะมาเมนท์ (^^")
     

  4. ก้อน Masatha says:

    ¤°•TwïѬ߱┢┦ømë•°¤ >>> แหม อัพเรื่องเดียวกันก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่ครับ … ผมว่าพี่แจงคงมีมุมมอง หรือประสบการณ์อะไรที่หลากหลายกว่าผมเป็นแน่แท้
     
    Pum+PiM+ >>> ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะจ๊ะ แค่มีฅนที่แคร์เรา ปีใหม่ก็ผ่านไปได้โดยไม่เงียบเหงาแล้วล่ะ
     
    im ann >>> พอนึกภาพตามออกนะฮะ แต่ชีวิตนี้ไม่ค่อยได้ของขวัญจากฅนพิเศษเท่าไหร่ (ไม่นับฅนในครอบครัว) ก็เลยไม่รู้ว่า ของธรรมดาจะกลายเป็นของพิเศษได้อย่างไร ส่วนใหญ่จะรับได้แต่ความปรารถนาดีมากกว่า
     

  5. c e r e a l says:

    ใกล้ปีใหม่ของทุกๆปี..
    ที่ใต้ถุนคณะจะแปะสมุดประจำตัวของทุกคน
    เอาไว้ให้คนอื่นๆมาเขียนอวยพรให้
    สมุดของแอ้เต็มทุกปีตั้งแต่ปีหนึ่ง..ปีสอง..
     
    จนกระทั่งปีที่แล้ว..
    ก่อนจะดึงสมุดของตัวเองที่เกือบจะเต็มออก
    แอ้เห็นหน้ากระดาษยังว่างอีกแค่หน้าเดียว
    แต่ "คนที่เราอยากให้มาเขียนอวยพรให้" ยังไม่ได้เซ็นเลย
    เราเลยตัดสินใจรออีกสักวัน..
     
    …….
     
    แล้วสมุดของแอ้ก็เต็มอีกปี
    ด้วยประโยคเริ่มต้นในหน้านั้นว่า "โห…ได้เขียนเป็นหน้าสุดท้าย.."
     
     
    เนี่ยแหละ..ของขวัญที่เราประทับใจสุดๆ
     
     
    ส่วนปีนี้จะเป็นยังไง ต้องรอดูค่ะ
     

  6. Jang says:

    ง่า…
    เรื่องที่อัพก้ประมาณค่อนแคะคนที่"ไม่ตั้งใจห่อของขวัญ" นี่แหล่ะ
    เอาคำค่อนแคะออกไปซะเยอะ..555
    ไม่มีมุมมองซะทุกเรื่องหรอกก้อน ..บางอารมณ์ก็อยากไร้สาระ
     
    ปีนี้ไม่ค่อยเน้นของขวัญให้กันค่ะ..ใต้ต้นคริสต์มาสก็โล่งๆเป็นพิเศษ ก็อดใจซื้อให้เจ้าตัวเล็กไม่ได้เสียที
    ปีก่อนๆจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ธันวา ตื่นมามีของขวัญชิ้นเล็กๆให้น้องทุกวัน สิริรวม24 ชิ้นเล็กและหนึ่งชิ้นใหญ่..
    ปีนี้ขอว่าให้เริ่ม10วันก่อนคริสต์มาส สองหนุ่มก็โอเค พี่เปลี่ยนเป็นทำบุญให้เขาแทน แบบเอาเงินที่จะซื้อของขวัญไปหยอดตู้บริจาคแทน
    ก็รู้สึกดีนะ..เพราะแม่ไม่เหนื่อยห่อของขวัญตั้ง50 ชิ้น เฉพาะของเขาสองคน  ไม่รวมของที่จะให้คนอื่นๆอีก
    ใกล้ปีใหม่จะเจ็บนิ้วโป้งมากๆเพราะดึงเทปแล้วตัดกับตัวตัด ..(มันเริ่มไม่คมแล้วไงต้องกดหน่อยๆ แต่ไม่อยากเปลี่ยนเพราะชอบมาก Mr.P )
     
    เพิ่งงอนพี่โจ้ไปเรื่องห่อของขวัญนี่แหล่ะ..คุณชายก็บอกให้ไปห่อที่ห้างหรือก็ห่อๆให้เสร็จๆไป…แล้วก็มีงอนตามมาเพราะคุณนาย..ละเอียดไม่ยอม..หุหุ
    ไม่ได้ทำสวยอะไรนักหนา..แต่เว้าวอน…(ก็อยากทำอ่ะ)
    ไม่ชอบประเพณี..จับฉลากเลยให้ตายสิ..รู้สึกว่าต้องไปคาดเดาเพื่อซื้ออะไรสักอย่าง ให้กับใครที่ยังไม่รู้  (ไอ้ที่ได้กลับมานี่ถึงจะไม่ชอบก็ยังมีทางแก้ปัญหาได้)
    ไม่เคยสนุกสักปี..เริ่มคิดว่าตัวเองทำไมคิดอะไรนอกคอกอีกแล้ว  หรือนิสัยเสีย
     
    มีปีนึงจับได้ต้นไม้ที่ทำด้วยหยก หินสี แบบจีนจ๋า ก็ยกให้ญาติๆไป เพื่อนคนที่เป็นคนซื้อกลับมาถามว่า เอาไปโชว์ที่บ้านหรือเปล่าเขาจะมาดู(อะไรวะ)
    คือ..ไม่เคยชอบอะไรแบบนี้..ก็มาคิดว่าไอ้ที่เราซื้อๆไปต่อให้เป็นผลิตภัณฑ์ ดีไซน์ระดับโลกก็ใช่ว่าคนรับจะโดนใจ
     
    ….รสนิยม..มันเป็นเรื่องส่วนตัว….
     
    คิดว่า…ให้ของกินไปเลยดีไหม..แต่….คนนู้นก็ไม่กินคุ๊กกี้แบบนี้ คนนี้ไม่ชอบขนมแบบนั้น..แล้วก็แลกกันเองระหว่างงาน   ดูมัน  เ รื่ อ ง ม า ก ..ทุกเรื่องเลยนะ
    ตอนเด้กๆกลับสนุกนะ..ได้อะไรไม่ว่าแต่ห่อให้สวยๆหรือขำๆ…ก็แล้วกัน555  พอโตๆขึ้นมาเหมือนกลุ่มเพื่อนขยายวงแต่ก็ไม่ได้สนิทสนมกันจนรู้ว่าจะให้อะไรกะใคร
    บางทีนึกจะเล่นตลกกับใครก็ไม่ได้ ไม่เหมือนกับเพื่อนที่สนิทๆ
     
     
    ทุกปีจะดีใจมากๆที่ได้รับการ์ดอวยพรจากญาติและเพื่อนๆ ตั้งแต่มีอินเตอร์เนทใช้ พี่ได้รับการ์ดน้อยลงนะ
    เคยรู้สึกว่า จดหมายหรือการ์ดที่ส่งมาแบบเดิมๆ มันให้ความอิ่มใจมากกว่า
    แล้วมันจำแบบถาวร แต่เพิ่งไม่นานมานี้ได้E-card จากเพื่อนคนนึง ทำการ์ดเองแล้วส่งมาให้
    ก็รู้สึกว่า จริงๆดูไม่ยากนะว่าคนให้"ตั้งใจ"หรือ ทำแค่เป็นพิธี
    (ถึงแค่เป็นพิธีก็ยังดีใจที่เขายังนึกถึงอ่ะ..ยังมีชื่ออยู่ในลิสต์)
     
    ปีนี้วาดรูป ทำการ์ดเอง ..สนุกดี
     
    ขอบคุณมากสำหรับความช่วยเหลือ พี่ยังไม่ได้โทรไปถามเรื่องในงานเลย หวังว่าเพื่อนป๊าจะดูแลคุณแม่น้องออยอย่างดี(ค่อนข้างกังวลค่ะเพราะพี่ไม่ได้ไปร่วมงาน)
    ก็งานแต่งงานตัวเองยังโก๊ะขนาดนี้ แล้วจะดูแลคนอื่นได้ไม๊เนี๊ยะ (คิดร้ายไปป่ะ)
     
    สุขสันต์วันปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงค่ะ  มีความสุขมากๆนะ

  7. Mailodious³² says:

    เลือกของขวัญให้คนคนเดียว เป็นอะไรที่ยากมาก
    โดยเฉพาะคนที่ สนิทกันแท้ๆ แต่พึ่งมารู้ตัวตอนจะซื้อของขวัญว่าไม่รู้เลยว่ามันชอบอะไร !!

  8. Prarinya says:

    ของขวัญแปลกๆเหรอ
    เคยซื้อหนังสือเพาะกายไปจำฉลาก
    หนังสือจีบสาวอย่างไรให้ติด
    เคยแต่งกลอนไปจับฉลากเพราะซื้อไม่ทัน
    ล่าสุดซื้อหิ้งพระไปจับฉลากเพราะว่ามันไม่ซื้อของเป็นสระอิง
    จำไม่ได้แล้วหว่า ว่าเคยซื้ออะไรแปลกๆอีก
     

  9. Chayanin says:

    hodgepodge หรือ hotchpotch มีความหมายจากพจนานุกรมของแคมบริดจ์่ว่า a confused mixture of different things ครับปล. เรื่องเม่นขำดีครับ (ไม่แน่ใจว่าตั้งใจเล่นหรือเปล่า?)

  10. ก้อน Masatha says:

    [ere@! >>> ปีนี้ก็ขอให้หนังสือแอ้เต็มเหมือนทุก ๆ ปีนะจ๊ะ (แน่นอน ขอให้ฅนที่แอ้รอมาเขียนอวยพรให้ด้วยล่ะ) ปีหน้าก็จะไม่มีอะไรแบบนี้แล้ว ใจหายมั้ยเอ่ย?
     
    ¤°•TwïѬ߱┢┦ømë•°¤ >>> อ่านของพี่แจงแล้ว… ทรหดน่าดูเลยฮะ อย่างคุณพ่อคุณแม่ ปีใหม่ที ก็เห็นนั่งลิสต์กันเป็นบัญชีหางว่าว ว่าต้องให้ฅนนั้นฅนนี้ สังคมของผู้ใหญ่บางทีก็ซับซ้อนไม่ใช่เล่น
    สุขสันต์ปีใหม่เช่นกันครับ ขอให้พี่แจงมีสุขภาพแข็งแรงตลอดปีนะฮะ
     
    Mailodious³² >>> อย่าว่าแต่เพื่อนสนิทเลยว่ะ ขนาดฅนในครอบครัวแท้ ๆ ชอบอะไร ไม่ชอบอะไรบางทีก็เลือกไม่ถูก สุดท้าย จะเลือกซื้ออะไร ก็ใช้นโยบาย กู(ฅนซื้อ) ชอบบบบบ แทน "- –
     
    Miracle-bear >>> อื้อหือ ของผมว่าแปลกแล้วนะ ของพี่หมียิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ (อย่างหิ้งพระเนี่ย คิดได้ไง) ฅนที่ได้รับของคง "เซอร์ไพรส์" น่าดูชมเลยล่ะฮะ
     
    -ςω™- >>> ขอบคุณสำหรับคำแปลจ้า… อยู่กับป่าน ได้ศัพท์ใหม่ ๆ อยู่เรื่อยเชียว

  11. แองเจิ้ณ says:

    55555+
    ใช่เลยพี่ก้อน  มันเป็นอะไรที่ใกล้ตัวและลำบากใจมากเวลาเลือก
    ขอให้ปีมห่นี้มีความสุขละกันนะคะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s