เม้าธ์พ่อกับแม่

Posted: January 24, 2008 in ว่าด้วยเรื่องของเปลือก

ก็ว่าจะไม่เอาบุพการีมาขายแล้วนะครับ สุดท้ายก็อดไม่ได้ (ฮา) ชีวิตมันก็วน ๆ อยู่แค่นี้แหละฮะ ไม่เล่าเรื่องตัวเอง เรื่องคนในครอบครัว ก็ไม่รู้จะเล่าอะไรเหมือนกัน (ส่วนพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่คณะก็ดูไม่ค่อยมีอะไรให้เล่นเท่าไหร่)

 

แต่คราวนี้เป็นเรื่องดีครับ สาบานได้

 

เรื่องของเรื่องก็คือ มีเรื่องสองเรื่องติดกัน เรื่องที่ว่านั้น จริง ๆ แล้วมันก็เรื่องไม่เป็นเรื่อง

 

พอ ๆ

 

อาทิตย์ก่อนหน้านี้มีเหตุให้กลับบ้านเร็วน่ะครับ ก็เลยทันเจอคุณพ่อในชุดทำงาน อีกวันนึงเอาของไปให้คุณแม่ที่ทำงาน ก็เลยเจอคุณแม่ตอนอยู่ในชุดทำงาน

 

อยู่ดี ๆ ก็เกิดประทับใจครับ เกิดความรู้สึกปีติที่ว่า พ่อกับแม่เราจริง ๆ แล้วก็ดูดีนิหว่า…

 

คืออย่างนี้ครับ สมัยเด็ก ๆ เราก็จะเจอหน้าคุณพ่อคุณแม่ทุกวัน ก็เลยเฉย ๆ ไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่  แต่หลัง ๆ มานี่ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัย ก็จะได้เจอหน้ากันแค่สัปดาห์ละไม่กี่ชั่วโมง คือคืนวันเสาร์ เพราะว่าเช้าวันอาทิตย์ก็ต้องออกจากบ้านมาอีกแล้ว (ไปโบสถ์ แล้วก็เลยไปหอเลย) เพราะฉะนั้น ก็จะได้เห็นคุณพ่อคุณแม่ตอนอยู่กับบ้านเป็นส่วนใหญ่

 

พอมาเจอคุณแม่อยู่ในชุดทำงาน แต่งหน้าเรียบร้อย ใส่ตุ้มหูทำผมอย่างดี มีมาดอาจารย์มหาลัยเต็มที่ กับคุณพ่อชุดข้าราชการสีดำ ผมเรียบแปล้ ใส่น้ำหอมหอมฟุ้ง ก็รู้สึกว่า พ่อกับแม่เราเอาเข้าจริงก็ดูดีเป็นบ้าเลย

 

เพราะเวลาอยู่บ้าน ภาพที่ผมเห็นเป็นประจำก็คือ คุณแม่หน้าจืด ๆ (เพราะล้างเครื่องสำอางออกหมดแล้ว) วางขาพาดบนโต๊ะ (นัยว่ายืนสอนมาทั้งวัน หมอให้พาดขาไว้ที่สูง เส้นเลือดจะได้ไม่ขอด) เล่นซุโดกุ ไม่ก็ดูละครหลังข่าว

 

(พูดถึงละครหลังข่าว ขอนอกเรื่องหน่อย วันก่อนโทรไปหาแม่ พอแม่รับโทรศัพท์ปุ๊บ ก็บอกว่า ก้อนเหรอ นี่แม่ดูจำเลยรัก อยู่นะ เดี๋ยวโทรกลับ ตรู๊ด ตรู๊ด ตรู๊ด……..)

 

ใครบอกว่าละครน้ำเน่ามอมเมาเยาวชนเนี่ยเถียงขาดใจเลยฮะ (ฮา)

 

ส่วนคุณพ่อ ก็จะใส่เสื้อยืดสีขาว กางเกงแพร เคียนเอวด้วยผ้าขาวม้า เดินไปเดินมาอยู่ในบ้าน หรือดึก ๆ คุณแม่เผลอ ก็จะนอนเหยียดบนโซฟา เปิดพุงผึ่งกับพัดลม (ดูเผิน ๆ คล้าย ๆ พะยูนตัวผู้นอนเกยตื้น)

 

เอาเป็นว่าเวลาอยู่บ้านเนี่ย ไม่มีมาดเท่ ๆ เป็นแรงบันดาลใจให้ลูก ๆ โตขึ้นอยากจะเป็นแบบนั้นบ้างเลยฮะ “- –

 

พอมาเจอข้างนอก เวลาคุณพ่อคุณแม่ต้องออกไปทำงานใน สังคมแล้วเนี่ย ก็เลยประทับใจอย่างที่เล่ามา

 

ส่วนตัวแล้วผมว่าพอเป็นผู้ใหญ่แล้ว เวลาอยู่บ้านกับเวลาออกนอกบ้านนี่ฅนละเรื่องเลยนะครับ อย่างคุณแม่ เวลาไปโบสท์แค่ 2-3 ชั่วโมง ก็ต้องลุกขึ้นมาแต่งหน้าทำผม (แม้จะแต่งตัวลำลองก็เถอะ) ทั้ง ๆ ที่เดี๋ยวก็กลับมาอยู่บ้านแล้ว หรืออย่างคุณพ่อเวลาจะออกไปซื้อกับข้าวก็ต้องเปลี่ยนกางเกง ทั้งที่มันก็อยู่หน้าปากซอยนี่เอง คงกลัวว่าจะไปเจอฅนรู้จักเข้าแล้วดูไม่ดี แต่สำหรับผมเองรู้สึกว่า เวลาอยู่บ้าน กับเวลาออกไปข้างนอกก็ไม่ค่อยแตกต่างกันเท่าไหร่

 

อ้อ แต่ก็แตกต่างกันนิดหน่อยครับ เวลาอยู่บ้านจะใส่เสื้อยืดคอกลม กางเกงขาสั้น ถ้าวันไหนออกจากบ้านก็จะใส่เสื้อมีคอ แล้วก็กางเกงขายาว แต่ถ้าใส่ชุดอยู่บ้านแล้ว เวลาออกไปไหนก็ขี้เกียจเปลี่ยนอยู่ดีฮะ

 

 

อย่างหนึ่งที่ผมสงสัยเรื่อย ๆ (แต่ก็ไม่เคยถามสักที) ก็คือว่า เวลาคบกัน หรือรู้จักกันเนี่ย มันคงเจอกันตอนที่ดูดีแล้วแน่ ๆ พ่อก็คงไม่เคย(หรือไม่ค่อย) ได้เห็นคุณแม่ตอนไม่แต่งหน้า ผมกระเซอะกระเซิง ใส่กางเกงขาสั้นยืนล้างจานอยู่ในครัว ส่วนแม่ก็คงไม่เคยเห็นคุณพ่อสภาพตาปรือตอนตื่นนอน ลงมากินข้าวเช้า  (พ่อกับแม่ผมเพิ่งมาเจอกันตอนทำงานครับ ไม่ได้เป็นคู่รักตั้งแต่สมัยเรียน มาจีบกันก็ตอน สุกแล้วทั้งคู่)

 

 

แต่พอมาอยู่ด้วยกันแล้ว เวลาที่เจอกันตอนโทรม ๆ มันก็น่าจะมากกว่าเวลาที่เจอหน้ากันตอนดูดี (เพราะต่างฅนต่างก็ไปทำงาน) ตอนแต่งงานแรก ๆ เจอแบบนั้นเข้า มันไม่เหวอบ้างหรือไร?

 

หรือฅนเราพอรักกัน อะไร ๆ ก็ดูดีไปหมด? แล้วถ้าความรักมันจืดจางลงล่ะ ไม่เบื่อหน้าแย่เรอะ?

 

 

แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้วผมก็เห็นสัจธรรมอยู่อย่างหนึ่งนะครับ

 

คนเราเวลาจะเลือกใครมาอยู่ด้วยกัน คงไม่เลือกคนที่เราต้องการเห็นเขาในสภาพที่ดูดีเสมอ (แน่ล่ะ ใคร ๆ ก็อยากดูดีในสายตาของฅนที่ตัวรัก) แต่ถ้าผมจะเลือกคบใครสักฅน คงไม่เลือกผู้หญิงที่เวลาเราอยู่ด้วยแล้ว เสื้อต้องเรียบ ผมต้องไม่กระดิก มารยาทเนี้ยบไม่มีที่ติทุกกระเบียดนิ้ว พูดจาอะไรต้องระมัดระวังทุกคำพูด (อยู่ด้วยแล้วคงเกร็งเป็นบ้า)

 

ถ้าเป็นไปได้ก็คงจะเลือกฅนที่เราอยู่ด้วยแล้วเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องฝืนทำตัวให้ดูดีตลอดเวลา อยากพูดอะไรก็พูดไม่ต้องระมัดระวังอะไรที่พูดจะเข้าหูอีกฝ่ายรึเปล่า (ไม่ได้แปลว่าพูดจาหยาบคายได้ แต่หมายถึงว่า เวลาอยู่ในสังคม จะต้องเลือกคุยในสิ่งที่อีกฝ่ายสนใจ แม้จะเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับเราก็ตาม) ใช้ชีวิตเละเทะ แต่งตัวโทรมเข้าหากันได้ อยากปล่อยมุกอะไรก็ปล่อยได้ ในทางกลับกัน ผมก็คงจะอึดอัดใจ ถ้าคนที่ผมอยู่ด้วย ต้องคอยระมัดระวังคำพูดและการกระทำ ว่าจะทำอะไรไม่ถูกใจผมรึเปล่า อยากขัดคอ อยากเถียง อยากแสดงความไม่เห็นด้วยอะไรออกมาก็ทำได้เต็มที่ ไม่ต้องคอยกังวลว่าทำอะไรแล้วจะทำให้ผมรู้สึกไม่ดี เป็นฅนที่.. ไม่ได้เลือกเราเพราะว่าเราดูดีในสังคม แต่เลือกเพราะรักเราแม้ในเวลาที่เราโทรม ๆ

 

เหมือนพ่อกับแม่ ที่เวลาออกสังคมจะดูดีแค่ไหน กลับมาอยู่ที่บ้าน ก็โยนเปลือกนอกออกทิ้ง กลายเป็นผู้ชายธรรมดาฅนหนึ่ง และผู้หญิงธรรมดาอีกฅนหนึ่ง ที่แต่งงานมายี่สิบกว่าปีแล้ว…

 

 

…ส่วนจะรักกันไปอีกนานแค่ไหน? ไม่นานหรอกครับ เดี๋ยวก็ทะเลาะกันอีก เชื่อดิ (ฮา)


Never miss a thing. Make Yahoo your homepage.
Advertisements
Comments
  1. Jinnipar says:

    แล้วพี่ก้อนเจอรึยังล่ะ?

  2. Paul_012 says:

    พี่ก้อนนะพี่ก้อน…

  3. EIG says:

    ok ครับ
    ผมจะพยายามทำตัวเห่ยๆ กับคนที่ชอบไว้ให้มากๆ

  4. ก้อน Masatha says:

    Ginnie~* >>> ยังจ้ะ แม่คุณ ไว้เจอแล้วจะป่าวประกาศให้ก้องบล็อกเลย หึหึหึ
     
     Paul_012 >>> ตอนเขียนก็แอบคิดเหมือนกันว่า ถ้าเป็นเรื่องพ่อกับแม่เนี่ย เดี๋ยวพอต้องมาเมนท์แหงม ๆ … แล้วก็เมนท์จริง ๆ ด้วย แหม่ พฤติกรรมเดาง่ายนะตะเอง
     
    Touchapol Saranurak >>> กร๊าก เวลาเจอฅนที่ชอบไม่มีใครทำตัวเห่ยหรอก เห็นแต่พยายามทำตัวดูดีซะละมาก แต่ถ้าทำตัวเห่ยๆ  แล้วอีกฝ่ายยังชอบอยู่… ก็เป็นปรากฏการณ์ที่น่าสนใจ…
     
     

  5. khajirat says:

    ไม่เมาท์เล้ย.. อ่ะนะ
     
    ปล. เป็นเรื่องธรรมดาที่คนเราไม่จำเป็นจะต้องดูดีตลอดเวลาหรอก ถ้าเจอใครโทรมๆมาก็ไม่ว่าอะไรเพราะตัวเองเป็นบ่อยๆ(555 ข้ออ้างๆ)
    คนเราจะรักกันได้ รักกันยืนยาว มันคงไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอกอย่างเดียวหรอกมั้ง

  6. katachi says:

     สภาพโทรมเนี่ย
     ดูเอาในค่าย ง่ายสุด
       (ส่วนสภาพดี เราไม่เคยเห็นกัน(ในสภาพดี)อยู่แล้วนี่นา  555+)

  7. katachi says:

    พี่ก้อนนนนนนน!!!
          พี่สิงห์มาเมนท์บล้อกข้าวตูล่ะ!!!!!!! (คือเพิ่งเห็นเมื่อกี้ไม่รู้จะดีใจกับใครดี)
    ทำไงดี ดีใจไขมันจะไหล
       กรี้ดดดดแว้ก กกกก วู้กกกกกกกกกกกกกกกกกกก

  8. Pakin_Eid says:

    โอ…เล่นมุก ถ้าแบบผมแฟนจะทนได้มะเนี่ย -.-
     
    เป็นประเด็นที่น่าคิดมากคับ เพราะผมอยู่บ้านเห็นพ่อแม่หน้าจืดตลอดเวลา ก่อนออกจากบ้านผมก็จะยืนรอเปิดประตู ดูแม่แต่งหน้าในกระจกรถครับ เหอๆ
    ส่วนพ่อผมก็ผ้าเขาม้าอยู่บ้านตลอดเวลา ก่อนออกจากบ้านเนี่ยใส่สูทอย่างดี หวีผม เนี้ยบโคดดดด
     
    คิดแล้วก็แอบขำ ครึครึ
     
    ปล.เกมส์ก็มอมเมาพ่อผมเหมือนกันคับ Spider .. solitair
     
     
     

  9. praew says:

    จริงๆแพรวก็เคยคิดนะ แต่รู้สึกยังเป็นเรื่องไกลตัวอยู่ดี
    เพราะตั้งแต่ทำค่ายมาเนี่ย พวกค่ายที่ทำนานๆๆๆๆ ก็จะเห็นหน้าโทรมกันเป็นปกติ
     
    ถ้าเป็นคนที่เราชอบ ต่อให้โทรมก็อาจจะยังเห็นว่าดูดีก็ได้มั้งคะ
     
    ครอบครัวพี่ก้อน.. มีใครบ้างที่ยังไม่เคยโดน "ขาย" คะเนี่ย?
     
    ปล.พิซซ่าอืดจนถึงตีหนึ่งเลยทีเดียว 55555

  10. May-ya says:

    +++ มาเพื่อตอบเม้นโดยเฉพาะ 5555
     
    +++ อยู่คณะเดียวกันหรอ.. น้อยไปสิพี่ก้อน ได้ข่าวว่าตึกเดียวกันห่างกันสามชั้นป่ะ ฮ่าาาา
     
    +++ ไม่ได้สมัครภาคไหนที่ไหนเลยค่ะ เมจะพักหนึ่งปี (เพื่อทำอย่างอื่นที่ไม่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ 555555) รู้สึกอยากใช้ชีวิตอ่ะ ไม่รู้จะรีบไปทำไม ก็มหาลัยมันก็ตั้งอยู่ตรงนั้นไม่ได้หนีไปไหน แต่คนรอบข้างเรา ช่วงชีวิตของเรามันผ่านมาอยู่กับเราแค่ไม่นาน ควรจะดูแลตรงนั้นให้ดีกว่า นั่นคือสิ่งที่เมคิดค่ะ
     
    +++ โอ่ย ง่วงงงง

  11. ก้อน Masatha says:

    im ann>>> จริงครับจริง ใครมันจะไปดูดีได้ 24 ชั่วโมง มันก็ต้องมีช่วงเวลาหลุด ๆ มั่ง ตอนนั้นแหละ ตัววัดอย่างทีเลยทีเดียวเชียว
     
    -khao_tu->>> แว้กกกกก ตื่นเต้นไปด้วย อยากเจอตัวจริงเหมือนกันง่ะ (อิจฉาข้าวตรูเล็ก ๆ นะเนี่ย) เดี๋ยวฤดูค่ายก็เป็นช่วงเวลา สุดโทรมแห่งปีอีกแหละ คงเจอสภาพศพเดินได้ด้วยกันไปอีกนานเลย "- –
     
    Pakin_Eid >>> มีพ่อเล่นเกมด้วยนิ อย่างเทพ อยู่บ้านก็ชินกันจริง ๆ นั่นแหละ เพราะเห็นมาตั้งแต่เด็ก ๆ เคยเจอเพื่อน (ที่มาเจอกันตอนโตแล้ว) ปกติจะแต่งหน้าตลอด มาวันนึงไม่แต่งหน้ามา เพราะว่าแพ้เครื่องสำอางค์ หน้าเปลี่ยนไปเลย บอกได้คำเดียวว่า เวลาแต่งหน้าแล้ว มันทำให้ดูเปลี่ยนไปจริง ๆ
     
    pяãέω³² >>> ในบ้านนี่ รู้สึกว่าจะไม่มีใครไม่เคยโดน ‘ขาย’ นะ (ฮา) แต่อย่างว่า… ทีใครทีมัน พ่อแม่พี่ก็ขยันขายลูก ๆ ออกบ่อยไป หุหุ
     
    *+ SailorMay +* >>> เป็นไอเดียที่ดีนะ หยุดพักไปปีนึง ก็อาจจะทำให้เรารู้ว่า จริง ๆ แล้วชีวิตเราต้องการอะไรก็ได้… ว่าง  ๆมาทำค่ายกับพี่ดิ (ฮา) ยังไงก็แวะมาคณะบ่อย ๆ นะจ๊ะ อยากเจอจ้า
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s