คาเฟ่สีรุ้ง

Posted: September 3, 2008 in Nitade and Entertainment

เหมือน ๆ
จะเป็นธรรมเนียม(ส่วนตัว)ไปแล้วละครับ ว่าพออัพเรื่องวันเกิดของตัวเองได้ไม่นาน
ก็จะมีเรื่องของละครเวทีนิเทศจุฬามาให้เม้าธ์กันต่อ
ปีนี้ก็ไปดูเป็นปีที่
6 แล้วละครับ (นานเนอะ) ไปดูสองรอบมาเช่นเคย คือรอบธรรมดา แล้วก็รอบสุดท้าย

 

ทุกปีก็จะไปดูกับที่บ้านครับ
ไม่ก็ไปดูฅนเดียว
(T_T)
ปีนี้เกิดบ้าอะไรขึ้นมาไม่ทราบเหมือนกัน ชวนน้อง ๆ หลายฅนไปดูรอบวันอาทิตย์ตอนบ่าย
ก็สนุกดีเหมือนกันครับเวลาไปดูเยอะ ๆ แต่ก็เหนื่อยมากเหมือนกัน
เพราะปกติเวลาไปเที่ยวเป็นกลุ่ม ๆ ผมก็จะตาม ๆ เขาไปน่ะฮะ ไม่ได้ขึ้นมาเป็นฅนนำขบวนเอง
นี่ก็เป็นครั้งแรกเลย (มั้ง)

ซึ่งก็ได้เรียนรู้อะไรสองสามอย่าง

 

อย่างแรกเลยก็คือ
การทำอะไรเป็นกลุ่มจะใช้เวลามากกว่าที่คิดฮะ กว่าจะรวมตัว กว่าจะรอฅนนั้นฅนนี้
ผมนัดเวลาไว้กะว่าไปถึงศาลาพระเกี้ยวก่อนละครเริ่มสักครึ่งชั่วโมง
(ละครเริ่มตอนบ่ายโมง) แต่เอาเข้าจริง กว่าจะกินข้าวกว่าจะเดินไป รอฅนนู้นฅนนี้
ผมได้เข้าไปในโรงละครตอนบ่ายสองนู่น
! เล่นเอาไม่ได้ดูช่วงต้นเรื่องไปเยอะเหมือนกัน
(ดีที่ดูสองรอบ เลยไม่ค่อยเสียดายเท่าไหร่)

 

อย่างที่สองก็คือ
ผมเป็นฅนที่คุ้นเคยกับการเดินน่ะครับ ถ้าสักป้ายสองป้ายรถเมล์จะไม่ค่อยขึ้นรถเท่าไหร่
จากสยามถ้าไปจุฬาปกติก็เดินเอา แต่วันนั้นพอดีมีคุณแม่รุ่นน้องไปด้วย
(ซึ่งก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว เดินไม่ค่อยไหว) น้องอีกฅนก็รองเท้ากัด เดินโขยกเขยก
น่าสงสาร แถมวันนั้นอากาศก็ร้อนมากด้วย กว่าจะเดินไปถึงโรงละครก็สะบักสะบอมไปตาม ๆ
กัน (แต่ทุกฅนก็น่ารักมาก ไม่มีใครบ่นเลย) คราวหน้าถ้ามีเที่ยว ๆ แบบนี้อีก
ผมคงจับใส่รถ
taxi แล้วให้ไปส่งหน้าศาลาพระเกี้ยวเลย
น่าจะดีกว่านี้นะฮะ (ลืมไปว่าไม่ได้มีแต่หนุ่ม ๆ สาว ๆ เหมือนไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ)

 

อย่างที่สามคือเวลาไปกันเป็นกลุ่ม ๆ
ฅนนำจะใช้พลังงานไม่น้อยเลย ต้อนฅนไปต้อนฅนมา เดี๋ยวต้องโทรตามว่าฅนนี้อยู่ตรงไหน
อ้าว พอเดินไปหาก็ย้ายที่เสียแล้ว พักครึ่งมีน้องต้องกลับก่อน โอเค เดินไปส่งที่รถ
ดูละครเสร็จ อ๊ะ ไปดูหนังต่อเหรอ ก็พาทั้งกลุ่มไปที่สยามดิสฯ แล้วเราล่ะ อ้อ
พี่ชายมารับ ได้ ๆ งั้นเดินไปเป็นเพื่อน ฯลฯ

 

กว่าจะส่งทุกฅนเสร็จ เล่นเอาหมดแรง
(แถมขากลับยังสะเออะไปเดินดูนิทรรศการภาพถ่ายฝีพระหัตถ์สมเด็จพระเทพฯ
ที่หอศิลป์กรุงเทพอีก) กลับถึงหอสลบเหมือดไปเลยครับ

แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีนะฮะ
คิดเหมือนกันว่า พอตัวเองมีครอบครัว มีลูก ๆ เวลาต้อนเด็ก ๆ
ไปเที่ยวไหนต่อไหนก็คงคล้าย ๆ แบบนี้เหมือนกัน (ก็ฝึก ๆ ไว้ก่อน)
ได้หัดดูแลฅนอื่นนอกจากตัวเองบ้าง
ก็ดีเหมือนกัน 

คุณแม่รุ่นน้องที่มาดูด้วยก็น่ารักมากเลยครับ
จริง ๆ แล้วคงอยากดูต่อจนจบ แต่ต้องไปรับลูก ก็เลยต้องกลับก่อน
เวลาเป็นพ่อเป็นแม่ฅนเนี่ย ยอมดูละครไม่จบ ดีกว่าให้ลูก ๆ ต้องมานั่งรอ เห็นแล้วก็ประทับใจลึก
^.^

 

***

สำหรับละครนิเทศ
ผมไม่แน่ใจว่าปีนี้มีเสียงตอบรับยังไงนะครับ แต่โดยส่วนตัวแล้วกีรู้สึกว่าออกมาได้มาตรฐานดีเหมือนทุก
ๆ ปี ไม่ได้รู้สึกว่าแจ๋วเกินขีด หรือว่าดร็อปลงจนน่าเกลียด
(แม้ปีนี้จะไม่มีตัวละครเดินดาวรุ่งพุ่งแรงเหมือนปีอื่น ๆ ก็ตาม)
ว่ากันตามจริงแล้วพอดูหลาย ๆ ปีก็จะจับทางได้นิดหน่อยว่าจะเกิดอะไรขึ้น เช่น

-พระเอกของเรื่องมักจะเซ่อ ๆ ซ่า ๆ หาที่แบบเก่งโคตร
ๆ หรือฉลาดโคตร ๆ มักไม่ค่อยมี (ผมไม่ค่อยแน่ใจ
แต่อิมเมจสิ่งมีชีวิตเพศผู้ในคณะนิเทศ คงมีแต่แบบนี้แหละครับ)

– จะมีตัวละครสองตัวที่แต่งตัวคล้าย ๆ
กัน แล้วสลับกันพูด ไม่ว่าจะพูดแย่งกัน หรือพูดเสริมกัน เสมอทุก ๆ
ปี(เพศชายหรือเพศหญิงก็แล้วแต่)

– มีตัวละครเซ็กซี่ที่ใช้ผู้หญิงจริง ๆ
เล่น ส่วนจะเอ็กซ์จริงเอ็กซ์ปลอมก็อีกเรื่อง (อย่างน้องเอี๊ยมก็ของจริง
อย่างสมัยพี่ไปรท์ก็…)

– มีกะเทยเล่น
(อันนี้แน่นอนยิ่งกว่าแช่แป้ง)


มุขที่ใช้ก็จะมีทั้งมุขที่เกิดจากคาแร็คเตอร์ของตัวละครเอง ทั้งมุขกลาง
(ที่ใครเล่นก็ได้) มุขจิกกัดวงการบันเทิง รวมไปจนถึงมุขเล่นคำ ฯลฯ

 

ในส่วนของทีมแด๊นซ์เอง
ก็ทำให้ทึ่งได้ทุกครั้งที่ชมนะครับ
แด๊นซ์ของนิเทศจะไม่ใช่เป็นแบบเน้นสวยงามอลังการ แต่เวลาดูแล้วทำให้นึกถึง…. อ่า
ฉาก หรือ อุปกรณ์ประกอบฉากที่เต้นรำได้น่ะครับ (อธิบายไม่ค่อยถูก แต่มันคล้าย ๆ
แบบนั้น) แล้วก็การเปลี่ยนผ่านระหว่างการเต้น
กับการเป็นตัวละครประกอบฉากก็ทำได้เนียนดีฮะ (คล้าย ๆ
เวลาดูช่วงมิวสิคัลของการ์ตูนวอลซ์ดิสนีย์ ที่ตัวละครประกอบฉากทุกตัวออกมาเต้น
อะไรทำนองนั้นเหมือนกัน)

 

แต่เพื่อนผมเองที่ไปดู
กลับไม่ค่อยชอบนะครับ อนุมานเอาได้ว่า
เจ้าตัวคงอยากไปดูละครฆาตกรรมลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากกว่า
คงอยากเห็นบรรยากาศหลอน ๆ บทที่พลิกไปพลิกมาจนเดาตอนจบไม่ได้
รวมไปถึงความเป็นดรามาหนัก ๆ จัด ๆ แบบเวลาดูหนังฆาตกรรมทั่ว ๆ ไป

 

พอออกมาเป็นหนังตลก+มิวสิคัล
แล้วตัวบทเองก็คลี่คลายง่าย ๆ ก็เลยเซ็ง ๆ ไป

 

อย่างว่าแหละครับ
น้องชายผมก็เคยพูดสรุปไว้ทุกครั้งที่ละครนิเทศพยายามจะฉีกแนวว่า

 

เด็กนิเทศทำละคร
ยังไงก็ต้องออกมาเป็นละครนิเทศอยู่แล้วล่ะ

ปล. เพิ่งรู้ว่าโตโต้ ที่เล่นละครเวทีให้โอ กับเล่นหนังสั้นให้โอตั้งหลายเรื่อง เป็นพี่ชายของตาตั้มนะเนี่ย…โลกมันกลมจริง ๆ แฮะ "- –

Advertisements
Comments
  1. Chayanin says:

    อืม ไม่ค่อยรู้เรื่องครับยังไม่เคยไปดูเลย

  2. c e r e a l says:

     
    ไปดูมาเหมือนกันค่ะ วันเสาร์รอบกลางคืน..ดูไปก็เอ็นดูน้องๆไป (ตามประสาคนแก่ 555)
    คนที่แอ้ไปดูด้วย เค้าก็คาดหวังบทลึกลับซับซ้อนเหมือนกันค่ะ  แต่พอดูจบเรื่อง ก็ไม่ได้ทำให้เค้าผิดหวังเหมือนกัน  เพราะนั่งหัวเราะตัวงอตลอดเรื่องเลย
     
    ดีใจและภูมิใจเหมือนทุกปี ที่ละครนิเทศ ทำเองทุกกระบวนการจริงๆ
    เวลาเห็นป้ายประกาศ "มาทำละครคณะ..(ขอสงวนนาม)…กันเถอะ … รับสมัครผู้กำกับ คนเขียนบท จากคณะไหนก็ได้"  แล้วมันรู้สึกแปลกๆนะพี่ก้อน
    เพราะจริงๆแล้วละครจากที่ไหน ก็น่าจะแสดงตัวตนของที่นั่น อย่างที่น้องชายพี่ก้อนบอกนั่นแหละค่ะ
     
    "เด็กนิเทศทำละคร ยังไงก็ต้องออกมาเป็นละครนิเทศอยู่แล้วล่ะ’  —— ใช่เลยยยยย

  3. Prarinya says:

    พี่ก็ไปดูมา
    ชอบเชอรีนะ
    ดูขำขำ เอ๋อเอ๋อดี

  4. praew says:

    ไปดูครั้งแรกค่ะ เรื่องแรกแล้วก็ครั้งแรกด้วยที่เป็นละครมหาลัย
    ถ้าเป็นมิวสิคคัลก็เคยดูมาก่อนบ้าง (พวกบัลลังเมฆอะไรเทือกๆนั้น)
    เพิ่งดูเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาค่ะ ตอนแรกพยายามไม่คาดหวังเพราะเห็นเป็นระดับนิสิต
    คุยกับรุ่นพี่ที่อยู่นิเทศเค้าบอกว่าเป็นแนวตลกๆ เชียร์ๆให้ไปดู
     
    ออกมาก็ถือว่าโอเคนะ เพราะกะว่าจะไปฮา มันก็ตลกๆดี
    (ไปนั่งแถวหน้าสุดเลยอะพี่ก้อน เพื่อนจองให้ ฉากเต้นตอนขบงี้ขนลุกเลย แบบว่า เจ๋งๆๆ)
    ไม่คิดเหมือนกันว่านิสิตจะทำออกมาได้ขนาดนี้ เสียใจที่ปีที่แล้วไม่ได้ดูค่ะ
     
    วิศวะก็มีละครเงานะ >_<* (แอบโปรโมท 555 …แต่ว่าหมดช่วงแสดงไปแล้วหล่ะ)

  5. May-ya says:

    +++ ไม่เคยไปเลยอ่า เพราะไม่ชอบสถานที่ๆมีคนเยอะๆกองรวมกันในสภาพที่เคลื่อนที่น้อยกว่าเวลาเร่งด่วน
     
    +++ พี่ก้อนทำงานอยู่เนอสเซอรี่?? (คล้ายมากอ่ะเค่อะ ฮ่าๆๆ)

  6. Rinrada says:

    ^^" อยากดูมั่งง ง:)
    55+ คราวหน้าหาโอกาสไปดูมั่งดีกว่าค่ะ ^ ^" วิ้ง ง
     

  7. Chayanin says:

    ไปดูกับใครเหรอแพรววววว

  8. ก้อน Masatha says:

    /paːn/ >>> อา ถ้าไปดูสักหาก็จะเข้าใจฮะ…ปล. สงสัยเหมือนกันว่าแพรวไปดูกับใคร

    Nymphadora Tonks *; PoPo >>> 55+ เชียร์ให้ไปดูนะ แต่คงไม่ต้องไปเป็นเพื่อนหรอก ชิมิ?

    *+ MadeLine +* >>> กร๊าก พูดแล้วเห็นภาพมั่ก ๆ นึกภาพเมย์ นั่งนิ่ง ๆ เกือบสามชั่วโมงไม่ออกเหมือนกัน (แล้วเจ้าดูหนังได้อย่างไร?)

    pяãέω³² >>> หลังจากนี้ก็ไปดูได้อืกเรื่อยๆ แหละจ้า พี่ไปดูก็ชอบฉากเต้นเหมือนกัน ว่าแต่ละครเงาเป็นไงเรอะ? ไม่เคยได้ยิน

    Miracle-Bear >>> กร๊าก ผมว่าผู้ชายร้อยละ 98 ก็น่าจะชอบเชอรีนะครับ ผมยังชอบเลย (ตัวจริงก็น่ารักนิสัยดี หลีดจุฬาด้วยเหอะ)

    :*: c e r e a l :*: >>> เห็นด้วยจ้ะ เวลาดูอย่างนี้แล้วก็นึกถึงสมัยเราเป็นฅนทำเนอะ (ของพี่ก็มีละครประจำปีเหมือนกัน แต่ไม่อลังฯเท่า) แต่ละคณะก็มีเอกลักษณ์ประจำตัว จนดูปุ๊บก็รู้ปั๊บเลยว่าใครทำอะไร

  9. katachi says:

     ตอนแรกกะจะฝากตาตั้มให้รบกวนพี่โตโต้ไปจองที่นั่งให้หน่อย
       เวลาผ่านไป1อึดใจแมว
    อ้าว ตายฮ่ะค่ะ  เลยเวลาแสดงหมดซะแล้ว
     
       โอ้ยมัวแต่เนิ้ด กับทำกิจกรรมอะไรเต็มไปหมด –อยากดูมากเลย

  10. May-ya says:

    +++ ดูที่เอ็มโพเรี่ยมวันพุธไงเคอะ คนน้อยบร๊ะเจ้ามากราวกับเปิดโรงให้เราเพียงคนเดียว วะฮะฮะฮ่า

  11. ก้อน Masatha says:

    -ฆ่าวฏู– >>> หึหึ เสียดายแทนจ้า ปีหน้าถ้าพี่โตโต้ยังเล่นอีกก็ไปดูสิจ๊ะ*+ MadeLine +* >>> เออ เอ็มโพเรี่ยมได้ข่าวว่าฅนไม่ค่อยเยอะ อาจจะเป็นส่วนตัวสำหรับฅนไม่ชอบอะไรพลุกพล่านก็ได้นะจ๊ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s