เลือดขัตติยา the musical

Posted: December 19, 2013 in Nitade and Entertainment, Uncategorized

เมื่อสามสัปดาห์ก่อนได้ไปดูละครเวทีเลือดขัตติยามานะครับ

อาจจะช้าไปสักหน่อยที่เขียนถึงในวันนี้ แต่คิดว่ามีอะไรน่าสนใจ

จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้ไปดูละครเวทีนานแล้ว เรื่องล่าสุดที่ไปดูน่าจะเป็นของนิเทศจุฬาสองปีก่อน (มั้ง) ครั้งนี้เพื่อนในกลุ่มชวน ก็เลยไปดูด้วยกันสี่ฅน โชคดีมากที่เป็นวันที่สอบเสร็จพอดี

ประเด็นที่คิดว่าน่าสนใจหลังจากดูจบ

– การดำเนินเรื่อง
ช่วงแรก ๆ ทีเปิดตัวออกมา นางเอก-พระเอก (ตอนเด็ก) บทสนทนาจะพูดเร็วมากครับ ฟังไม่ค่อยจะทัน (หรือจริง ๆ ตรูแก่แล้วฟระ) แล้วก็รู้สึกว่าตัวละครจะพูดค่อนข้างเร็ว จนครึ่งหลังนั่นแหละถึงจะฟังรู้เรื่อง (หรือว่าจะชิน?)
ที่รู้สึกได้อีกอย่าง (ตั้งแต่ตอนดูบัลลังก์เมฆแล้วมั้ง) อาจจะเป็นเพราะว่าเป็นนิยาย (หรือบทละครโทรทัศน์) มาก่อน ซึ่งมีหลายฉากหลายเหตุการณ์เยอะมาก ๆ จนไม่สามารถใส่ทุกอย่างเข้ามาอย่างละเอียดได้ภายในเวลา 2-3 ชั่วโมง ทำให้ฉากช่วงแรก ๆ ดูเหมือนกับว่าเป็นฉากที่ใส่มาเพื่อให้ฅนดูเข้าใจเนื้อเรื่องเฉย ๆ คือใส่มาผ่าน ๆ เร็ว ๆ (และเวลาดูอาจจะต้องมีสมาธิสักหน่อย) แต่ไม่ได้ลงไปในรายละเอียด หรือใช้เวลากับมันจนฅนดูมีอารมณ์ร่วม (เช่นฉากตอนพระเอกรู้ความจริงว่านางเอกเป็นเจ้าหญิง เราก็เลยไม่ค่อยอินหรือรู้สึกเห็นใจเท่าไหร่) แต่พอช่วงครึ่งหลัง ก็ค่อนข้างจะรู้สึกได้ว่า ผู้กำกับใช้เวลาในฉากสะเทือนอารมณ์นานขึ้น ตัวละครพูดช้าลงมาก เลยทำให้บิวท์อารมณ์ได้ดีขึ้นกว่าเดิม (ซึ่งจริง ๆ ละครเวทีเมื่อเทียบกับภาพยนตร์ก็ดูจะถ่ายทอดอารมณ์ของตัวละครได้ยากกว่าอยู่แล้วน่ะนะครับ)

-เสื้อผ้า
เป็นอีกองค์ประกอบซึ่งรู้สึกว่าอลังการงานสร้างมาก อ่านในเล่มที่แจก เหมือนกับพยายามจะออกแบบให้ไม่ได้มีลักษณะเด่นเฉพาะของประเทศไหนเป็นพิเศษ (คือดูกลืน ๆ กันไป) ซึ่งเสื้อผ้าของแต่ละประเทศ ก็พยายามสื่อของสีออกมาได้ดี (เช่นประเทศที่เป็นนักรบสีก็จะดุดัน ประเทศพระเอกนางเอกซึ่งสงบสุขกว่าสีก็จะดูนวล ๆ) ซึ่งผมคิดว่าความยากก็คือการทำให้เสื้อแนว ๆ แฟนตาซีแบบนี้ออกมาดูอลังการโดยไม่ล้นเกินความพอดี (คือส่วนตัวไม่ใช่ฅนเก่งเรื่องเสื้อผ้าและดีไซน์ แต่คิดว่าชุดของการแสดงที่ไปดูก็สวยดี) ที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือในเล่มรายละเอียดบอกว่าตัวนางเอกจะปักดิ้นวาว ๆ ไว้ ให้พอดูเด่น (ซึ่งพอสังเกตมันก็เด่นจริง ๆ เมื่อเทียบกับตัวละครอื่น ๆ บนเวที และใส่ชุดสีเหมือน ๆ กัน) ซึ่งจริง ๆ ถ้าใช้มากกว่าไปกว่านี้ก็จะทำให้นึกถึงลิเกแล้ว (แต่ลิเกสีของเสื้อผ้าก็จะฉูดฉาดมากกว่านี้น่ะนะครับ)

– เพลง
ด้วยความที่เป็นมิวสิคัล เลยทำให้เนื้อเรื่องเกือบทั้งหมดเดินไปได้ด้วยเพลง แต่จริง ๆ ผมยอมรับว่า ผมฟังเนื้อเพลงไม่ค่อยรู้เรื่อง คือฟังไม่ออกว่าตัวละครมันร้องเพลงว่าอะไร (วะ) แล้วก็ยอมรับว่าข้อจำกัดของภาษาไทยก็คือเรื่องเสียงสูงเสียงต่ำนี่แหละ ที่พอมาใส่ดนตรีและทำนอง มันทำให้ฟังยากมากเวลาออกเสียงแต่ละคำ (ซึ่งจริง ๆ ระบบเสียงเขาก็โอเคน่ะนะครับ) ช่วงแรก ๆ ผมจะเสียสมาธิไปกับการพยายามฟังเนื้อร้องมากว่ามันว่าอย่างไร แต่พอหลัง ๆ ก็เริ่มปล่อยวาง (ฮา) คือฟังแค่พอให้รู้เนื้อหาคร่าว ๆ ว่ามันอารมณ์ประมาณไหน (เช่นด่ากัน ปลอบกัน หรือให้กำลังใจกัน) แล้วก็ไปเพลิดเพลินเอากับทำนองแทน (ก็ได้วะ)

ส่วนเรื่องความสามารถในการร้องเพลง อันนี้ส่วนตัวคิดว่าคู่พระคู่นางก็พอผ่าน บางช่วงอาจจะดูแปร่ง ๆ หรือลมไม่ค่อยพอบ้าง แต่ผมว่าก็เอาตัวรอดได้ หลาย ๆ เพลงก็น่าสนใจ เช่นเพลงที่ชอบมากคือตอนแม่นางเอกให้กำลังใจนางเอก หรือตอนแม่นางเอกร้องโต้กับแม่ตัวร้ายเรื่องวิธีเลี้ยงลูก ก็ทำออกมาได้ดูคูลดี

– เนื้อเรื่อง
ในส่วนของพัฒนาการตัวละคร จริง ๆ แล้วเนื่องจากรวบเนื้อเรื่องมาในสามสี่ชั่วโมง ก็ขึ้นอยู่กับว่าผู้กำกับ (กับฅนเขียนบท) จะเน้นไปที่แง่มุมไหนของตัวละคร เพราะมันก็มีปมหลายอย่าง ส่วนตัวที่ค่อนข้างขัดใจคือนางเอก ซึ่งเราก็คาดหวังว่าจะเห็นแง่มุมที่แสดงความฉลาดปราดเปรื่องหรือความเป็นเลือดขัดติยาออกมาบ้าง (เพราะในเนื้อเรื่องเป็นราชินีหญิง ต้องมีความเป็นผู้นำสูง) แต่ในละครเวทีนี้ พอทำออกมากลายเป็นว่านางเอกสนแต่เรื่องความรัก ตามง้อผู้ชายตลอดจนดูไม่สื่อถึงความรับผิดชอบในบ้านเมืองเท่าไหร่ (กลายเป็นว่าภาพลักษณ์หน้าที่มาก่อนความรักไปตกอยู่กับพระเอกแทน) พอปูมาแบบนี้ บทช่วงส่งที่นางเอกกล่าวสุนทรพจน์เพื่อแข่งขันให้ตัวเองได้รับเลือกก็เลยไม่ค่อยพีคเท่าไหร่ (จริง ๆ เพลงมันก็ไม่ส่งด้วยแหละ กล่าวถึงอะไรที่นามธรรมมาก ๆ)
อีกอย่างที่ด้วยความที่เป็นลักษณวดี ซึ่งมีความเป็นลิเกแฟนตาซีสูง (ในภาษาของคุณทมยันตี สำหรับนามปากกานี้) ทำให้ชื่อตัวละครจะไปพาดพิงกับ อาทิตย์ (พระเอก) ดาว (นางเอก) พระจันทร์ (ตัวร้าย) ตลอด เพลงมันก็เลยออกมาเป็นเชิง เปรียบเปรยตลอดเวลา (เช่นพระอาทิตย์ไม่สามารถขึ้นพร้อมดาวได้ หรือ พระจันทร์ดวงนี้จะฉายแสงกลบดาวเอง) ซึ่งพอประมาณนึงมันก็โอเคนะ ดูฉลาดดี แต่พอแทบทุกเพลงมันลากเข้าพระอาทิตย์พระจันทร์ ดาวอังคารพลูโตอะไรหมดนี่ สำหรับผมมันก็รู้สึกว่าเฝือไปสักหน่อย
แต่สุดท้าย ตัวพล็อตเองก็หักได้น่าสนใจ ขยี้ใจฅนดูมาก (สำหรับฅนที่เคยดูมาแล้ว ก็น่าจะรู้ว่าสุดท้ายพระเอกยอมเสียสละเพื่อส่งให้นางเอกกลายเป็นราชีนีที่มีอำนาจยิ่งใหญ่ที่สุด) อาจจะเป็นโชคดีที่ไม่เคยรู้เนื้อเรื่องมาก่อน ทำให้พอดูจบก็รู้สึกสะเทือนใจกับการไฝว้กันระหว่างหน้าที่ กับความรัก (คือถ้ารู้ตอนจบมาก่อนคงไม่อินขนาดนี้) ก็ต้องยอมรับว่า พล็อตดีมีชัยไปกว่าครึ่งจริง ๆ การนำนิยายที่มีพล็อตที่แข็งขนาดนี้มาเล่นก็เลยเป็นจุดแข็งส่วนหนึ่ง

– ฉาก

สำหรับผมที่ไม่ได้ดูละครเวทีบ่อย ๆ ฉากน่าจะเป็นองค์ประกอบหนึ่งซึ่งวิวัฒนาการมาจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารแล้ว คือแบบว่าอลังการมาก ฉากใหญ่ ๆ กำแพงเมืองสูงสองสามชั้น (จนกลัวตัวละครจะพลัดตกลงมาคอหักตาย) เปลี่ยนสี เปลี่ยนภาพ และที่น่าทึ่งคือฉากมีการเคลื่อนไหวตลอด เข้ามาสวมได้พอดีกับการเคลื่อนไหวของตัวละคร ไม่มีการรอสลับฉากเลย ฉากจะเลื่อนเข้าเลื่อนออกได้ลื่นไหลมาก (ยังกับเป็นตัวละครตัวหนึ่ง) และเทคนิกแสงสีควันต่าง ๆ ด็เข้ากับบรรยากาศของแต่ละตอนได้ดี จนรู้สึกเลยว่า ในส่วนของฉากยังนึกไม่ออกเลยว่าจะทำอย่างไรให้มันออกมาดีกว่านี้ได้จริง ๆ (รู้สึกว่ามันดีสุด ๆ แล้วล่ะครับ) เมื่อเทียบกับตอนที่ดูทวิภพแล้วก็รู้สึกว่าพัฒนาไปไกลมาก ๆ

โดยรวมแล้วก็รู้สึกว่าสนุกดีนะครับ จริง ๆ แล้วก็คิดว่าละครเวทีก็ทำตลาดได้ไม่น่าง่ายนัก จะมีใครที่เสียเงินหลายร้อยบาท (หรือเกือบพัน) ในเวลาสองสามชั่วโมงนี่ ก็ต้องคิดแล้วว่าคุ้มค่า ดังนั้น ก็อาจจะทำให้เราต้องมาแนวฉากอลังการ เสื้อผ้าอลังการ หรือเป็นแนวมิวสิคัล ซึ่งจริง ๆ ผมก็เสียดายนะ เพราะเรื่องที่พล็อตดีมาก ๆ ไดอะล็อคดีมาก ๆ (อย่างที่ไปดูก็เช่นเนื้อคู่ 11 ฉาก) ก็คงไม่มีโอกาสได้เกิดเท่าไหร่ (ซึ่งเรื่องนั้นนี่ชอบมาก โดยเฉพาะการเล่าเรื่องระหว่างฉากที่ฅนดูต้องไปปะติดปะต่อเอาเอง แล้วตอนนั้นยังไม่มีเแฟนเลย ถ้าไปดูตอนนี้ซึ่งมีครอบครัวแล้วคงอินน่าดู)

ก็ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่ชวนไปดูเรื่องนี้แล้วกันนะครับ ยังไม่มีโปรแกรมเรื่องถัด ๆ ไปที่จะไปดู แต่ก็หวังว่าจะมีโอกาสพาลูกสาวไปร่วมได้สักวัน

Image

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s